تحلیل جریان مهاجرتِ میانْ شهرستانی در استان های خراسان(طی دوره 1390تا 1395)
نویسندگان
1 استادیار ،گروه شهرسازی،دانشکده معماری و شهرسازی،دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22034/jgk.2022.308588.0چکیده
تحلیل جریانهای مهاجرتی به درک روابط میان سکونتگاهها، دلایل و تأثیرات این پدیده بر حوزه جغرافیایی و همچنین ارائه پیشنهاد و اتخاذ سیاستهای جمعیتی و خدماتی مناسب، کمک میکند. این پژوهش با هدف تحلیل جریان مهاجرتِ میانْ شهرستانی در استانهای خراسان، طی سالهای 1390ش تا 1395ش و پاسخ به این سؤال انجام شده است که شبکه سکونتگاهی استانهای خراسان (در مقیاس شهرستان) بر اساس میزان مهاجرت چه وضعیتی دارد؟ روش پژوهش کمی و رویکرد مورد استفاده در آن توصیفی-تحلیلی میباشد. شیوه جمعآوری دادهها اسنادی و از آمارهای مربوط به دورههای سرشماری 1390ش و 1395ش استفاده شده است. برای تحلیل دادهها از رویکرد صفتمبنا و جریانمبنا و نرمافزار Gephi استفاده شده است. نتایج حاصل از پژوهش نشان میدهد که از میان شهرستانهای موردمطالعه تنها 8 شهرستان مهاجرپذیر بوده و 39 شهرستان دیگر، مهاجرفرست هستند. شهرستان مشهد از برتری بسیار بالایی نسبت به سایر شهرستانها برخوردار است و بهعنوان مرکز اصلیِ شهرستانهای سه استان بهحساب میآید. هرچند 4 خوشه کوچکتر به مرکزیت شهرستانهای بیرجند، سبزوار، بجنورد و تربتحیدریه قابلشناسایی هستند. دسته دوم به مرکزیت بیرجند، پویاترین خوشه از نظر تحرک مهاجرتی است. غالب شهرستانهای مرزی و کم برخوردار، مهاجرفرستی بالایی دارند. به عبارتی، علاوه بر اقتصاد، عامل جغرافیایی نیز در پویایی جمعیت مؤثر است.