ارزیابی توانایی روش التراسونیک در اندازه گیری تنش پسماند طولی جوشکاری در راستای ضخامت
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا، مهندسی مکانیک، پردیس دانشکده های فنی، دانشگاه تهران، تهران
2 دانشیار، مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران
3 دانشیار، مهندسی مکانیک، پردیس دانشکده های فنی، دانشگاه تهران، تهران
doi
10.22044/jsfm.2018.6186.2469چکیده
یکی از تواناییهای روش التراسونیک که در مقایسه با سایر روشهای اندازهگیری تنش پسماند، کمتر به آن پرداخته شده است، قابلیت اندازهگیری تنش پسماند در اعماق قطعه است. علت این قابلیت، توانایی نفوذ امواج التراسونیک در اعماق مختلف قطعه، بنا به فرکانس ارسالی آنها میباشد. در این پژوهش، به بررسی قابلیت روش التراسونیک در اندازهگیری تنش پسماند طولی جوشکاری در عمق قطعه پرداخته شده است. بدین منظور، از چهار نوع سنسور التراسونیک با فرکانسهای 1، 2، 4 و 5 مگاهرتز برای دسترسی به چهار عمق از سطح قطعات از جنس آلیاژ آلومینیوم سری 5000 که با روش جوشکاری ذوبی تیگ به هم متصل شده بودند، استفاده گردید. تنش پسماند جوشکاری، در نرمافزار آباکوس شبیهسازی شد و سپس بهوسیلهی مقایسه با نتایج روش تجربی پراش پرتو ایکس، اعتبارسنجی گردید. از مدل شبیهسازی صحهسنجی شده با روش پراش پرتو ایکس به منظور تایید اعتبار نتایج اندازهگیری شده با روش التراسونیک در چهار عمق مختلف از سطح قطعه، استفاده گردید که تطابق خوبی مشاهده شد. روش اندازهگیری تنشهای پسماند با استفاده از امواج آلتراسونیک توانست تنشهای پسماند طولی را با حداکثر خطای معادل 12% تنش تسلیم ورق آلومینیومی، اندازهگیری نماید. دقت این روش در اندازهگیری حداکثر تنش پسماند طولی بالاتر از 92% بود.