فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر، توضیح بازده اضافی مومنتوم قیمت و مومنتوم سبکی (اندازه، صنعت و نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار) با استفاده از رگرسیون سری زمانی مبتنی بر مدل سه­عاملی فاما و فرنچ (1993) و مدل وانگ و وو (2010) است که پویایی بتای پرتفوی مومنتوم را ملحوظ می­کند. برای این منظور نمونه‌ای متشکل از 104 شرکت پذیرفته‌شده در «بورس اوراق بهادار تهران» طی دوره پنج­ساله 1388 - 1392 بررسی شدند. برای بررسی منبع ایجاد مومنتوم ناشی از نحوه تعدیل ریسک از روش تحلیل پرتفوی استفاده شد. نتایج نشان داد در اغلب استراتژی‌های مومنتوم قیمت، اندازه و صنعت، تعدیل بازده بابت ریسک به شیوه رایج مبتنی بر مدل سه­عاملی فاما و فرنچ (1993)، به افزایش بازده منجر می‌شود؛ درحالی‌که استفاده از بازده‌های تعدیل‌شده به روش وانگ و وو (2010)، به کاهش بازده اضافی این استراتژی‌ها خواهد منجر شد؛ بنابراین نمی‌توان توضیح ریسک­محور مومنتوم را قویاً مردود دانست؛ زیرا بخشی از عدم­امکان انتساب بازده اضافی مومنتوم به عامل ریسک، ناشی از نحوه تعدیل ریسک است؛ اما در مورد مومنتوم نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار نمی‌توان نحوه تعدیل ریسک را دلیل رد توضیح ریسک­محور بازده اضافی استراتژی یادشده دانست.