الگوی کنترل تعاملی استراتژیک متاثر از خصیصه‌های سازمان‌های هولوگرافیک

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری رشته سیاست‌گذاری بازرگانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

2 استاد، گروه مدیریت رسانه و ارتباطات کسب‌وکار، دانشکده مدیریت کسب‌وکار، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 استاد، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22034/QJIMDO.2023.360239.1615
چکیده

زمینه و هدف: تغییرات حوزه‌های فناوری اطلاعات، سازمان‌ها را به اتخاذ  راهبرد‌های جدیدی در خصوص اداره کسب وکار وادار نموده است. بر این اساس، در این پژوهش به ارائه الگوی کنترل تعاملی استراتژیک متاثر از خصیصه‌های سازمان‌های هولوگرافیک پرداخته می‌شود.روش‌شناسی: این پژوهش بر اساس نوع استفاده، کاربردی و از نظر روش، نوعی پژوهش آمیخته – اکتشافی است. جامعه آماری در بخش کیفی شامل ۲۰ نفر از اساتید دانشگاهی و مدیران شرکت‌های پی‌اِس‌پی و در بخش کمی شامل ۸۰۳ نفر از کارکنان شرکت‌های آسان پرداخت بود. داده‌های پژوهش در بخش کیفی از طریق مصاحبه نیمه‌ساختار یافته و در بخش کمی از طریق پرسشنامه جمع‌آوری شدند. برای تحلیل داده‌ها در بخش کیفی از کدگذاری و در بخش کمی از مدل‌سازی معادلات ساختاری استفاده شد.یافته‌ها: یافته‌های پژوهش در شش حوزه عوامل علی (نوآوری و فناوری، بهبود تجربه مشتری، مدیریت استراتژیک، رشد سازمانی، مدیریت ریسک و امنیت، انعطاف‌پذیری و تطبیق سریع، شفافیت و مشارکت سازمانی، تعامل مستقل و ارتقای مسئولیت‌پذیری)، پدیده‌‌محوری (کنترل تعاملی استراتژیک)، شرایط زمینه‌ای (فرهنگ سازمانی، عوامل زیرساختی، عوامل محیطی، قوانین و مقررات)، شرایط مداخله‌‌گر (مشکلات منابع، مشکلات سازمانی و مدیریتی، موانع اخلاقی و امنیتی، مشکلات فنی و فناوری، مشکلات مرتبط با تغییر و به‌روزرسانی، محیط کسب و کار، استانداردها و قوانین)، راهبرد‌ها (تحقیق و توسعه، مهارت‌ها و آموزش، مدیریت پروژه، انعطاف‌پذیری، همکاری با دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی، استفاده از فناوری‌های نوین، مدیریت دانش) و پیامدها (بهبود عملکرد و کارایی، نوآوری و توسعه فناوری، بهبود تجربه مشتری، افزایش رقابت‌پذیری و بازاریابی، کاهش هزینه‌ها و بهبود سرعت، افزایش اطمینان و امنیت، ارتقاء فرهنگ سازمانی، استفاده بهینه از داده‌ها و اطلاعات، بهبود سازماندهی و مدیریت منابع) دسته‌بندی شدند. همچنین، نتایج بخش کمی حاکی از برازش مدل در بخش کیفی بود.نتیجه‌گیری: این پژوهش به سازمان‌ها کمک می‌کند تا با توجه به شرایط موجود و پیامدهای کشف شده، استراتژی‌های مناسب را برای بهبود عملکرد سیستم کنترل تعاملی اتخاذ کنند.