سیر تحول تطبیق در تفاسیر اهل سنت
نویسندگان
1 دانشیار مرکز تحقیقات علوم قرآن، حدیث و طب دانشگاه علوم پزشکی، تهران، ایران
2 دانشآموخته سطح چهار، رشته تفسیر تطبیقی، مجتمع علوم اسلامی کوثر، تهران، ایران،
doi
10.22091/ptt.2021.3233.1754چکیده
تاریخ دریافت: 20/10/1400 | تاریخ اصلاح: 28/03/1401 | تاریخ پذیرش: 28/03/1401«تطبیق» با معادلهایی نظیر «موازنه»، «مقارنه» و «مقایسه» به کار رفته است. در شیوه «تطبیق» و «مقایسه»، دو یا چند دیدگاه یا مکتب در مورد موضوعی خاص که با یک دیگر سنخیت دارند، بررسی و نقادی شده تا وجوه اشتراک و اختلاف آنها مشخص گردد و برتریها و ضعفهای هر یک هویدا شود و درنهایت اولویت یکی بر دیگری به اثبات رسد. یافتههای پژوهش، بیانگر آن است که تا قبل از قرن دوم، اثری از تطبیق در تفاسیر اهل سنت دیده نمیشود؛ بلکه احادیث و روایات موردقبول صحابه و تابعین، بدون در نظر گرفتن دیدگاه مخالف، نقل شده است. در قرن چهارم، با شکلگیری مذاهب دیگر و رشد آن نظیر معتزله، برخی تفاسیر در حد جمعآوری نظریات و آرا (موازنه و مقارنه) پیش رفت و سپس با شدت گرفتن تحولات سیاسی و اجتماعی، فرصتی برای نقد و بررسی و ابراز نظریات (مقایسه) پیدا شد. این پژوهش، روش توصیفی - تحلیلی را به کار برده و در مسیر تحولات تطبیق و توسعه معنایی آن، به نکته مهم نوفهمی دست یافته است.عیسیزاده، ن؛ خلج، ل. (1401). سیر تحول تطبیق در تفاسیر اهل سنت، دوفصلنامۀ پژوهشهای تفسیر تطبیقی. 8 (15)، 387-367. Doi: 22091/PTT.2021.3233.1754