تجربه فضایی و ادراک حسی: بازخوانش فضا در معماری (نمونه موردی: مسجد گوهرشاد)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه معماری، واحد بینالمللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی ،جزیره کیش، ایران.
2 استادیار، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، ایران
3 استادیار، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب، ایران
doi
10.22034/jgk.2022.308547.0چکیده
انسان دارای ادراکات و تجربیات متمایزی در فضاهای گوناگون بهواسطه حرکت و فعالیت است، اما در اغلب گفتمانهای معماری، حرکت انسان در فضا و ادراکاتش از محیط پیرامون به لحاظ بصری، فیزیکی و ذهنی کمتر موردتوجه قرار گرفته است. حال هدف اصلی پژوهش حاضر، تبیین درک تجربه فضایی در مسجد گوهرشاد عناصر مادی و حرکت در فضای این مسجد است تا بدین طریق بتوان کیفیت فضایی رخداده در این مسجد را در مساجد معاصر بازنمایی کرد. در این راستا، فرضیه مطرح در نیل به این هدف این است که میان تجربه فضایی و ادراکات حسی رابطهای مستقیم برقرار است و عناصر مادی مسجد گوهرشاد موجب شکلگیری این رابطه میشوند. بنابراین پژوهش حاضر با استفاده از طرح پژوهش کیفی با رویکرد فلسفی، استدلال استقرائی و رویه کتابخانهای و بازدیدهای میدانی به این نتیجه رسید که تجربه فضایی در این مسجد ضرورتاً چندحسی است و کالبد این مسجد بهنحوی ساخته و پرداخته شده که حواس پنجگانه مخاطبان را درگیر خودش مینماید. همچنین تجربه فضایی از فضای معماری داخلی و خارجی مسجد گوهرشاد اصولاً یک حادثه حسی مشمول حرکت است. از اینرو، گذر از محیطهای این مسجد، تجربههای گوناگونی را به زائر القاء مینماید.