واکاوی تطبیقی دیدگاه مفسران درباره آیه 6 سوره یس
نویسندگان
1 دانشیار گروه الهیات، دانشگاه بوعلی سینا، همدان. ایران
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث، دانشگاه بوعلی سینا، همدان. ایران
doi
10.22091/ptt.2021.6072.1853چکیده
درباره «ما» و مفهوم «ما أُنْذِرَ» در آیه 6 سوره یس اختلاف است. برخی «ما» را "نافیه " و برخی "موصوله" یا "مصدریه" دانستهاند. میان مفسرانی که «ما» را نافیه برشمردهاند نیز دو دیدگاه درباره مفهوم «ما أُنْذِرَ» مطرح است. حال از میان دیدگاههای مطرح، تفسیر درست آیه کدم است؟ آیا در قرآن غیر از پیامبران به کسی "نذیر" اطلاق شده است؟ آیا منذرانِ غیر معصوم در اتمامحجت الهی بر مردم نقش دارند؟ این پژوهش به روش توصیفی- تحلیلی سامان یافته است. تاکنون پژوهشی با این رویکرد انجام نشده است. از ره گذر این پژوهش، به دست آمد که «ما» در آیه موردبحث، "نافیه" و به معنای «انذار نشدن» است و واژه «نذیر» در آیه موردبحث یا در آیه دیگری از قرآن، بر افراد غیر معصوم اطلاق نشده است. نیز به دست آمد که اتمامحجت خداوند بر مردم در غیاب پیامبران و معصومان، صرفاً با انتقال متون وحیانی و پیام اصیل و جامع آنها صورت میگیرد؛ لذا اگر پیام اصیل و تحریف ناشده پیامبران بهدرستی به دیگران نرسد، اتمامحجت الهی صورت نخواهد گرفت.