گذارى بر فلسفه «ودانته» از آغاز تا «رامانوجه»

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری ادیان و عرفان تطبیقی دانشگاه آزاد تهران، واحد علوم تحقیقات

doi
چکیده

  اندیشه فلسفى هندى با سابقه‏اى بیش از دو هزار سال در دو شاخه مکاتب آستیکه (سنتى و یاراست کیش) و ناستیکه (غیر سنتى و یا ناراست کیش) ادامه یافته است. از میان مکاتب ششگانه سنتى، مهمترین آنها مکتب ودانته است. الهام بخش اصلى فیلسوفان ودانته متون اپنیشدى و دغدغه عمده آنها فهم ماهیت خدا، انسان، جهان مادى و ارتباط این سه با یکدیگر است. حکیمان اصلى ودانته در تفسیر این رابطه با هم وحدت نظر ندارند و همین امر، موجب پیدایش سه جریان فرعى در درون این مکتب شده است. مکتب ادوایته ودانته به رهبرى شنکره، وحدت گراى تمام عیار و پرطرفدارترین مکتب فلسفى هند است. مکتب ویسیش ادوایته، راه میانه را برگزیده و رامانوجه شخصیت برجسته آن است و مکتب دوایته به رهبرى مدهوه، که از آن دو متأخرتر و کاملاً کثرت گرا است