بررسی روشهای متعادلسازی هیستوگرام و آستانهگیری برای بخشبندی گل محمدی در تصاویر رنگی
نویسندگان
1 گروه مهندسی بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران
2 گروه مهندسی بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22067/jam.v11i1.82330چکیده
بهمنظور افزایش دقت بخشبندی تصاویر گل محمدی، چند روش متعادلسازی هیستوگرام برای بهبود کیفیت تصاویر رنگی این گلها و چند روش آستانهگیری برای بخشبندی گلهای مذکور در تصویر، مورد بررسی قرار گرفت. قابل ذکر است که تصویربرداری در فضای باز و ساعات مختلف روز و شرایط متفاوتی از شدت نور انجام گرفت. برای بررسی دقیقتر، یک آزمایش فاکتوریل در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با دو عامل روش متعادلسازی هیستوگرام، در 8 سطح و روش آستانهگیری، در 15 سطح بهکار گرفته شد. روشهای متعادلسازی هیستوگرام عبارت بودند از: CHE, BBHE, BHEPL-D, DQHEPL, DSIHE, RMSHE, RSIHE و تیمار شاهد بدون متعادلسازی هیستوگرام (NHE). همچنین روشهای آستانهگیری عبارت بودند از: Huang, Intermodes, Isodata, Li, maximum entropy, mean, minimum, moments, Otsu, percentile, Renyi’s entropy, Shanbhag, Yen, constant و global basic thresholding method. تاثیر این دو عامل بر خصوصیات تصویر بخشبندی شده از قبیل: درصد سطوحی که به اشتباه بخشبندی شدهاند (PISA)، درصد همپوشانی سطوح (POA)، درصد سطوحی که تشخیص داده نشدهاند (PUA) و درصد سطوح تشخیص داده شده گلها (PDF) مورد بررسی قرار گرفت. نتیجه روشهای متعادلسازی هیستوگرام نشان داد که DQHEPL و NHE پایینترین میزان PUA (بهترتیب 11.13% و 8.32%)، بالاترین POA (بهترتیب 89.35% و 92.07%) و بالاترین PDF (بهترتیب 61.88% و 64.94%) را از لحاظ آماری دارا میباشند. روشهای آستانهگیری تاثیر معنیداری بر PISA, PUA, POA و PDF داشتند. بزرگترین مقادیر PDF به روش آستانهگیری constant، minimum و Intremodes (بهترتیب 75.07%، 73.08% و 74.30%)، همچنین کمترین مقدار PISA مربوط به این موارد بود (بهترتیب 0.35%، 1.29% و 0.35%) و PUA (بهترتیب 33.72%، 23.09% و 15.56%). این روشها بزرگترین مقدار POA را نشان دادند (بهترتیب 80.73%، 76.70% و 84.67%). لذا روشهای مناسبی برای بخشبندی گل محمدی در تصویر رنگی محسوب میگردند.