طراحی الگوی سازمان ظرفیتساز با رویکرد کیفی
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت، واحد علیآباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی آباد کتول، ایران.
2 دانشجوی دکتری مدیریت، گروه مدیریت، واحد علیآباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی آباد کتول، ایران.
3 استادیار گروه مدیریت، واحد علیآباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی آباد کتول، ایران.
4 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.22034/qjimdo.2024.477459.1707چکیده
زمینه و هدف: تغییر و تحولات ناشی از پویاییهای محیطی از چالشهای جدی سازمانهای امروزی است و موفقیت سازمانها به ظرفیتسازگاری و انطباق آنها با عوامل متغیر محیط بستگی دارد. بر این اساس، در پژوهش حاضر به طراحی الگوی سازمان ظرفیتساز در بخش عمومی پرداخته میشود. روششناسی: این مطالعه با استراتژی پژوهش کیفی و با استفاده از نظریه داده بنیاد و مدل پارادایمی استراوس و کوربین انجام شد. در این راستا مصاحبههای نیمهساختارمند با استفاده از نمونهگیری نظری تا رسیدن به اشباع نظری صورت گرفت. در این پژوهش، بعد از انجام دادن 11 مصاحبه، اشباع نظری حاصل شد. مشارکتکنندگان در پژوهش از میان خبرگان اجرایی و اساتید دانشگاه انتخاب شدند. دادهها پس از چندین بار بازخوانی، با کمک نرم افزار مکسکودا تحلیل شدند و مدل نهایی پس از انجام مراحل سهگانه کدگذاری باز، محوری و انتخابی ارائه گردید. یافتهها: یافته های پژوهش در قالب سازمان ظرفیتساز به عنوان مقوله محوری، شرایط علّی (مدیر ظرفیتساز و ساختار ظرفیتساز)، عوامل زمینهای (کارکنان ظرفیتساز)، شرایط مداخلهگر(فرهنگ ظرفیتساز)، راهبردها (خطمشی ظرفیتساز) و پیامدها (نتایج حاصله برای سازمان، فرد و گروه) سازماندهی شدند. نتیجهگیری: هرکدام از این شرایط و عوامل تشکیلدهنده مدل دارای متغیرها و مقولههایی هستند که توجه به آنها موجب تحقق هدف نهایی سازمان ظرفیتساز در جامعه آماری پژوهش حاضر میشود.
