رفتار دادگرانه با یتیمان در نگاه مفسران

نویسندگان

1 استادیار و عضو هیِئت علمی دانشگاه قرآن و حدیث، قم

2 دکتری رشته فقه و مبانی حقوق اسلامی، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بم، ایران

doi
10.22091/ptt.2020.5823.1809
چکیده

     تاریخ دریافت: 05/03/1399   |   تاریخ پذیرش: 28/06/1399 نوشتار پیشِ رو، در پی تحلیل و بررسی این نکته است که عدالت‌ورزی در حق یتیمان که در آیات قرآن به آن تأکید شده است، به‌لحاظ مفهومی و عینی چه معنایی دارد. اگر مفهوم عدالت به‌معنای قرار دادن هر چیزی در جایگاه بایستۀ خود و یا دادن حق هر کسی، روشن هم باشد، اما دربارۀ یتیمان باتوجه‌به مشکلات خاص زندگی‌شان و تأکید بسیار زیاد در چندین آیۀ قرآن، نیاز به بررسی بیشتر دارد. دراین‌بین، به‌خصوص فهمی که مفسران طیف‌های مختلف تفسیری، از این آیه‌ها و عدالت‌ورزیدن در حق یتیمان داشته‌اند، از اهمیتی بالایی برخوردار است. بررسی توصیفی و تحلیلی موضوع، می‌تواند از چند جهت به تبیین مسئله و نیز شیوه‌ای که مفسران در تفسیر آیات مورد اشاره به کار برده‌اند، مفید باشد، و به فهم دقیق‌تر عدالت‌ورزی با یتیمان کمک کند. در واقع رویکرد اصلی این تحقیق، روشن کردن وظیفۀ مکلفان دربارۀ عدالت‌ورزی با یتیمان، به‌صورت عام، و دربارۀ دختران یتیم، به‌صورت خاص، و به‌صورت عینی و عملی، آن‌هم از زاویۀ دید مفسران نحله‌های مختلف فکری است.     © مرادی، م؛ غفاری، ع.الف. (1400). رفتار دادگرانه با یتیمان در نگاه مفسران، دوفصل‌نامۀ پژوهش‌های تفسیر تطبیقی. 6 (12)، 103-77.  Doi: 10.22091/PTT.2020.5823.1809