الگوی برگشت قیمت بلندمدت سهام: شواهدی از پرتفوی‌پژوهی

نویسندگان

1 * دکترای مدیریت مالی، دانشگاه علامه طباطبایی (نویسنده مسئول

2 ** دانشیار، دانشگاه الزاهرا.

doi
چکیده

 چکیده     در مبانی نظری موضوعی مالی، الگوی برگشت قیمت بلندمدت، موضوع بسیاری از پژوهش­های مالی بوده است. فاما و فرنچ (1996) بحث می‌کنند با کنترل عوامل ریسک موجود در مدل سه عاملی، الگوی برگشت قیمت از بین می‌رود. در این تحقیق، با به­کارگیری رویکرد پرتفوی‌پژوهی، ابتدا شش پرتفوی مبتنی بر ارزش بازار (اندازه) و نسبت B/M تشکیل شد و بازده مازاد هر پرتفوی و نیز عوامل ریسک SMB و HML محاسبه شد؛ سپس با استفاده از عملکرد بازدهی دوازده ماه قبل سهام، پرتفوی‌های پنجکی تشکیل شد و بازدهی ماهانه و بازده مازاد ماهانه این پرتفوی‌ها و نیز عامل«بازنده منهای برنده (LMW)» محاسبه شد. با مقایسه بازدهی پرتفوی‌های‌ بازنده و برنده، مشاهده شد بازدهی پرتفوی بازنده به لحاظ آماری و اقتصادی بزرگ­تر از بازدهی پرتفوی برنده است که نشان‌دهنده وجود الگوی برگشت قیمت بلندمدت است. با استفاده از بازده مازاد شش پرتفوی تشکیل شده بر مبنای اندازه - نسبت B/M و نیز شش پرتفوی تشکیل شده بر مبنای بازدهی گذشته به‌عنوان متغیرهای سمت چپ در مدل چهار عاملی و مدل سه عاملی و استفاده از عوامل بازده مازاد پرتفوی بازار، SMB، HML و LMW به‌عنوان متغیرهای سمت راست، قدرت توضیح‌دهندگی مدل سه عاملی و مدل چهارعاملی آزمون شد. نتایج نشان داد مدل‌ها نمی‌تواند بازده غیرنرمال را حذف کند.