ارزیابی و انتخاب مدل پیشبینی مصرف سوخت تراکتور MF399 (مطالعه موردی: منطقه پارسآباد مغان)
نویسندگان
1 بخش تحقیقات اقتصاد کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی همدان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایران
2 بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی همدان، موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایران
3 بخش تولیدات زراعی، شرکت کشت و صنعت مغان، ایران
4 گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، واحد تاکستان، دانشگاه آزاد اسلامی، تاکستان، ایران
5 بخش تحقیقات اقتصاد کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی همدان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایران
doi
10.22067/jam.v10i2.73385چکیده
برنامهریزی در امور زراعی بدون بودجهریزی سالیانه در مورد اقلام مربوط به نهادههای مختلف، اثربخش نیست. در میان نهادههای مختلف تولید، مصرف انرژی سهم قابلتوجهی در هزینههای تولیدات کشاورزی داشته و پیشبینی آن نیازمند ابزار علمی دقیق میباشد. این تحقیق با هدف ارزیابی و تعیین مدل پیشبینی میزان مصرف سوخت دیزل در تراکتور MF-399 در شهرستان پارسآباد مغان بر اساس پارامترهای زراعی و ماشینی در انجام عملیات مکانیزه گندم آبی انجام شد. در این مطالعه، میزان مصرف سوخت دیزل در واحد سطح بهعنوان متغیر وابسته و اندازه سطح زیرکشت گندم آبی (هکتار) بههمراه عملکرد زمانی تراکتور در انجام عملیات زراعی بهعنوان متغیرهای مستقل در ارزیابی مورد استفاده قرار گرفتند. پس از بررسی و آزمون دو مدل کاب داگلاس و متعالی بر اساس معیارهای آماری و اقتصادسنجی، مدل کاب- داگلاس با چهار متغیر مستقل بهعنوان بهترین مدل بهمنظور پیشبینی میزان مصرف سوخت دیزل انتخاب گردید. در این مدل ضریب تبیین تعدیل شده برابر 76/0 و درصد میانگین مطلق خطا برابر 93/0 درصد تخمین زده شده است. در مدل یاد شده متغیر سطح زیرکشت دارای ضریب منفی و برابر با 012/0 بود، که نشان داد بهازای افزایش هر یک درصد در سطح زیرکشت، مصرف سوخت به میزان 012/0 درصد کاهش مییابد. زمانهای صرف شده برای عملیات خاکورزی، کاشت و داشت دارای ضریب مثبت در مصرف سوخت بود. این ضرایب نشان داد که در ازای افزایش هر یک درصد در زمان عملیات خاکورزی، کاشت و داشت مصرف سوخت بهترتیب به میزان 6/0، 04/0 و 08/0 درصد افزایش مییابد.