کاربرد معیار ریسک ارزش در معرض ریسک شرطی در بهینهسازی پرتفوی با رویکرد شکست ساختاری در بازار بورس اوراق بهادار تهران
نویسندگان
1 دکتری مالی، دانشیار دانشگاه الزهرا (نویسنده مسئول).
2 *** کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی گرایش مالی، دانشگاه الزهرا.
3 ** دکتری/مهندسی فناوری اطلاعات گرایش داده کاوی / تحلیل شبکههای اجتماعی، دانشگاه تربیت مدرس.
4 **** کارشناس ارشد مدیریت مالی، دانشگاه الزهرا.
doi
چکیده
هدف این پژوهش، استفاده از ارزش در معرض ریسک شرطی بهعنوان معیار سنجش ریسک نامطلوب در تشکیل سبد سهام بهینه در بازار بورس اوراق بهادار تهران است. CVaR بهعنوان میانگین وزنی زیان مورد انتظار فراتر از VaR تعریف میشود و دارای ویژگی تحدب و زیر جمعپذیری است. دادههای مورد استفاده در این پژوهش، بازده 15 روزه 45 شرکت در دوره زمانی 01/07/1388 تا 31/05/1392 است. بااستفاده از آزمون نقطه شکست چاو، تاریخ 01/07/1392 بهعنوان نقطه شکست بازار انتخاب شد؛ بنابراین دادهها به دو دوره زمانی قبل و بعد از نقطه شکست تقسیم شدند. نتایج آزمون علامت زوج - نمونهای نشان میدهد CVaR دوره دوم بزرگتر از دوره اول است و متناسب با آن بازده مورد انتظار بالاتری در دوره دوم وجود دارد؛ سپس 10 پرتفوی بهینه برای هریک از دورهها و مرز کارای مربوطه رسم شد. مرز کارا نیز نشان از رونق بازار بورس اوراق بهادار تهران در دوره دوم است.