نگاره سپنتانگاشت 聖者伝図 یا نبوّت مانوی (3) : تاریخ کلیسای مانوی در نویافتهترین نگاره از میراث مانویان در جنوب شرقی چین
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22103/jis.2023.20992.2448چکیده
از سال 2007 میلادی دو مجموعة متنی و تصویری بینظیر از میراث مانویان چین پیدا شده که ویژگیهایی جدید از مانویت را به نمایش گذاشته و بر افق پژوهشهای آن افزوده است. این نویافتهها که نشاندهندة گام دوم، یعنی جنوبی مانویت در چین است، آکنده از عناصر دین سنتی چین، بهویژه نشانههایی از دین بودایی و دائویی است. مانویان در اینجا برای حفظ اتحاد و بقا رخت بومیشدگی به تن کردند و به اصول اساسی جامة چینی پوشاندند. آنها تدبیر تبلیغی مانی را دنبال کردند؛ یعنی جدوجهد در کیشگردانی و بهکارگیری ابزار گوناگون در انتقال مفاهیم و آموزههای دین. همین نگرش سببساز چنین گسترشی در تاریخ کلیسای مانوی شد. در میان نویافتهها، سه نگاره اهمیت کار تبلیغی را نشانه رفته که مانی در مرکز آن است. دو ابریشمنگارة نخست در سال 2009 میلادی معرفی شد. اما بهتازگی پردهای پیدا شده که مایة ژرفاندیشی شده است؛ سپنتانگاشت یا نبوّت 3 که هم به مفهوم تاریخ کلیسا پرداخته و هم دربرگیرندة تمثیلها و نشانههایی از زادمُرد است. این نوشتار، قصد دارد نخست نگاهی اجمالی به کار تبلیغی مانوی داشته باشد، آنگاه این پردة نویافته را برای نخستین بار به فارسی معرفی کند و برای شناسایی اجزاء آن، و نیز نمایش شیوة بازنمایی تاریخ کلیسای مانوی، یک بررسی متن ـ تصویرشناسانه انجام دهد. بررسی مقدماتی این پرده نشان داده است که جماعت مانوی در چین که سر در پی گسترش آموزهها داشتند، تاریخ کلیسایی خود را با زیرترین لایههای فرهنگی چین و طبقات اجتماعی مختلف گره زدهاند.