فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تک‌ نگاره‌ها نوعی از نگارگری نقاشی ایرانی در قرن دهم هجری است. طراحی در این سبک اغلب با تمرکز بر یک شخص یا چند شخص و یا ترکیب حیوان با شخص با هدف ترسیم ویژگی‌های شخصی، ظاهر جسمانی و حتّی خصلت‌های مختص به آن فرد، صورت می‌گیرد. در قزوین دورة صفوی، شاهد تغییر در ترسیم تک‌پیکره‌نگاره‌ها هستیم که باعث ایجاد نگرش واقع-گرایانه به آن شده‌است. طبقِ اسناد به‌جا مانده از این عصر، شیوه‌ای جدید و ابداعی مکتب قزوین سهم بسزایی در ایجاد تحول در نقاشی ایرانی دارد. به همین‌منظور مقالۀ پیش‌رو به شیوة توصیفی- تحلیلی و با مشاهدة آثار و اسناد و تحلیل محتوایی ‌آن‌ها درصددِ تبیین تک‌پیکره‌ها و تک‌نگاری مکتب قزوین در دورۀ صفوی است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که هنرمندان در ساختار و شاخص فرآیند تولید آثار هنری در فرم ظاهری، پرداخت به مضامین و موضوعات و سبک هنری نقاشان تک‌ ‌نگاره‌ها به ‌صورت عام یا خاص در مکتب قزوین تحولی به‌وجود آوردند و همین عوامل در نقاشی ایرانی جایگاه خاصی را شکل داده و بعدها در بخارا، شیراز، ترکیه، هند و اصفهان تاثیرگذار می‌شود.