اثربخشی روش‌درمانی حساسیت‌زدایی از طریق حرکات چشم و بازسازی شناختی (EMDR) بر بهبود حس صلاحیت والدگری و کاهش انزوای اجتماعی مادران کودکان ناشنوا

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

2 استادیار گروه مشاوره، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.

3 استادیار گروه مشاوره، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

doi
10.22038/mjms.2021.18600
چکیده

مقدمه: ناشنوایی درکودکان، ازجمله ناتوانی‌هایی است که تأثیر بسیاری برروی مادران دارد؛ زیرا مادران نقش مراقبت­گری بیشتری در برابر نیازهای جسمی، عاطفی و اجتماعی کودکان دارند.این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی روش درمانی حساسیت‌زدایی از طریق حرکات چشم و بازسازی شناختی (EMDR) بر بهبود حس صلاحیت والدگری و کاهش انزوای اجتماعی مادران کودکان ناشنوا انجام شد.روش کار: این پژوهش جزو مطالعات نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل می باشد. در این پژوهش 30 مادر به شیوۀ نمونۀ در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند. پروتکل درمانی طی 10 جلسه 60 دقیقه‌ای در گروه آزمایش اجرا شد. شرکت­کنندگان هر دو گروه، در ابتدا و انتهای پژوهش، از نظرمتغیرهای حس صلاحیت والدگری و انزوای اجتماعی مورد ارزیابی قرارگرفتند. برای ارزیابی حس صلاحیت والدگری و انزوای اجتماعی از  پرسشنامه تنیدگی والدینی آبیدین (1990) استفاده شد.یافته­ها:نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که درمان حساسیت‌زدایی با حرکات چشم و بازسازی شناختی منجربه بهبود حس صلاحیت والدگری وکاهش انزوای اجتماعی مادران کودکان ناشنوا هم در مرحله پس آزمون و هم در مرحله پیگیری شده است (001/0>P).نتیجه­گیری: با توجه به یافته های پژوهش می­توان گفت که حساسیت زدایی از طریق حرکات چشم و بازسازی شناختی درمانی غیر دارویی، نسبتاً کوتاه و مؤثر در جهت بهبود حس صلاحیت والدگری وکاهش انزوای اجتماعی است.