مدلسازی نظام مدیریت منابع انسانی سبز با رویکرد ارتقای نوآوری سازمانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت دولتی، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران.
2 استادیار مدیریت دولتی، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران
3 استادیار گروه مدیریت دولتی،واحد بناب،دانشگاه آزاد اسلامی ،بناب،ایران.
doi
10.22034/QJIMDO.2023.402629.1619چکیده
زمینه و هدف: نوآوری به عنوان نوعی مزیت رقابتی راهبردی برای رشد و تعالی سازمانی مطرح شده است. توسعه مدیریت منابع انسانی سبز یکی از استراتژیهای سازمانها جهت رشد و تعالی است. از این رو، در این پژوهش به مدلسازی نظام مدیریت منابع انسانی سبز با رویکرد ارتقای نوآوری سازمانی با نقش میانجی مشارکت سازمانی پرداخته میشود. روششناسی: این پژوهش بر اساس نتیجه، توسعهای، از نظر هدف کاربردی و از نظر نوع دادهها از شیوه آمیخته -اکتشافی است. جامعه آماری در بخش کیفی شامل 20 نفر از خبرگان دانشگاهی و اجرایی سازمان تامین اجتماعی و در بخش کمی نیز شامل مدیران، رییس واحدها و سرپرستان سازمان تامین اجتماعی به تعداد 190 نفر بود. ابزار گردآوری دادههای در بخش کیفی، مصاحبههای نیمه ساختار یافته و در بخش کمی پرسشنامه بود. برای تحلیل دادهها در بخش کیفی از تحلیل تم و در بخش کمی از معادلات ساختاری (نرمافزار پیاِلاِس) استفاده شد. یافتهها: بر اساس تحلیل دادهها تعداد 4 تم اصلی(آموزش سبز، جذب و استخدام سبز، ارزیابی عملکرد سبز، پاداش سبز)، 11 تم فرعی و 43 کد اولیه شناسایی شد. همچنین نتایج حاصل از تحلیل کمی بر تایید تاثیر مدیریت منابع انسانی سبز بر نوآوری سازمانی با نقش میانجی مشارکت سازمانی دلالت داشت. نتیجهگیری: ارتقای نوآوری سازمانی مستلزم تمرکز بر دروندهایی است که رکن محوری آن، زیرسیستمها و سیاستهای نظام مدیریت منابع انسانی است. مدلسازی پژوهش حاضر میتواند راهنمای کارگزاران سازمان تامین اجتماعی قرار گیرد.