مقایسهی روشهای پسپراکنشی لیزر و تصویربرداری دیجیتال روی تشخیص آلفا- سولانین در سیبزمینی
نویسندگان
1 گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
4 گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22067/jam.v10i1.79800چکیده
هدف اصلی این تحقیق، بررسی تواناییهای دو روش غیر مخرّب، تصویربرداری دیجیتال (DI) و تصویربرداری پسپراکنشی نور لیزر (LLBI)، روی تشخیص سم آلفا- سولانین در سیبزمینی است. نمونههای سیبزمینی در گروههای سالم و سمّی براساس مقدار آلفا- سولانین موجود دستهبندی شدند. کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا (HPLC) برای تعیین مقدار آلفا- سولانین موجود در غدههای سیبزمینیی استفاده گردید. نتایج طبقهبندی نشان داد که شبکه عصبی پرسپترون تک لایه میتواند سیبزمینیها را با دقّت 28/94% و 66/98% به ترتیب توسط سیستمهای تصویربرداری دیجیتال و پس پراکنشی لیزر (رقم دونالد) طبقهبندی نماید. میتوان گفت که سیستمهای پسپراکنشی لیزر ممکن است از سیستمهای تصویربرداری دیجیتال به دلیل دقّت و سرعت بالای آن و همچنین قابلیت صنعتی شدن آن سبقت گیرد.
