الگوی مفهومی عوامل مؤثر بر بهبود و توسعه رقابت‌پذیری شرکت‌های نوآور و نوپا در ‏بازارهای بین‌المللی ‏

نویسندگان

1 دانشیار مدیریت آموزشی، دانشگاه علوم دریایی امام خمینی (ره)، نوشهر، ایران

2 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

3 کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

4 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

doi
10.22034/qjimdo.2022.329190.1488
چکیده

زمینه و هدف: رقابت‌پذیری، عاملی کلیدی برای ارزیابی درجه موفقیت کشورها، بنگاه­ها و صنایع در میدان­های رقابتی تجاری، اقتصادی و سیاسی به ­شمار می­رود. هدف از این پژوهش، شناسایی عوامل مؤثر بر توسعه رقابت‌پذیری شرکت‌های نوآور و نوپا و ارائه راهکارهایی برای توسعه و بهبود رقابت‌پذیری آن‌ها است. روش‌شناسی: پژوهش حاضر دارای مبنای فلسفی تفسیری و جهت‌گیری بنیادی است. رویکرد این پژوهش، استقرایی است و در آن از روش کیفی و راهبرد نظریه داده‌بنیاد استفاده شده است. نمونه‌گیری به شیوه نظری و با استفاده از روش‌های گلوله‌برفی و هدفمند انجام ­شد. داده‌‌های پژوهش از طریق مصاحبه‌های نیمه­ساختاریافته با 14 نفر از خبرگان شامل مدیران چندین شرکت موفق صادراتی استان آذربایجان شرقی و اردبیل، اساتید دانشگاهی متخصص در رشته بازاریابی و اقتصاد دانشگاه محقق اردبیلی و دانشگاه آزاد واحد تبریز گردآوری گردید. یافته‌ها: تحلیل داده‌های نشان داد که عوامل علی شامل دانش نیازهای بازار و اتخاذ دور نمای بازاریابی، محوری  شامل خلاقیت و نوآوری، تحقیق و توسعه، زمینه‌ای شامل بررسی و پایش محیط، زیرساخت قانونی، منابع مالی و انسانی، راهبردها شامل آموزش و روش‌های مدیریتی و پیامدها شامل سود بیشتر و رضایت مشتری بر توسعه و بهبود رقابت­پذیری تأثیر دارند. نتیجه‌گیری: مدل پژوهش می­تواند به عنوان الگوی راهنمایی برای شرکت­های نوآور و نوپا برای ارائه محصولات و خدمات­ نوین به منظور افزایش رقابت­پذیری و حضور فعالانه در نمایشگاه­های بین­المللی قرار گیرد.

کلیدواژه‌ها