تصمیمگیری در سازمان: فهم مبانی فلسفی، اسلوب اجرای روش تحلیل اهمیت−عملکرد و نقد آن
نویسندگان
1 استاد دانشگاه تربیت مدرس
2 گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.30471/mssh.2021.7775.2224چکیده
تصمیمگیری را جوهره اصلی حکمرانی و مدیریت میدانند. هر تصمیمی بهطور هدفمند از میان گزینههای احتمالی متفاوتی گرفته میشود؛ امّا در زمان پیادهسازی توان آن را دارد تا آینده سازمان و کلیۀ ذینفعان خود را دستخوش تغییرات بسیاری کند. ازاینرو، علم تصمیمگیری به علمی بیبدیل برای خطمشیگذاران و مدیران چه در بخش خصوصی و چه در بخش دولتی تبدیل شده است. بخشی از این علم متمرکز بر روشها و فنون تصمیمگیری است. یکی از روشهای مفید در تصمیمگیری که مورد اقبال مدیران و خطمشیگذاران در سراسر دنیا قرار گرفته است، «روش تحلیل اهمیت−عملکرد» است. این روش به خطمشیگذاران در مورد ارزشیابی خطمشیها و به مدیران در مورد ارزیابی راهبردی کمک شایان توجهی میکند. مطالعۀ حاضر به فهم مبانی فلسفی این روش، عناصر اصلی و اسلوب اجرایی آن با بهکارگیری نرمافزار SPSS 23 میپردازد. نقدهای موجود بر این روششناسی و ارائه رهنمودهایی برای بهبود عملکرد این روش، بخش پایانی این مقاله را دربرمیگیرد.
