بررسی و تحلیل تفسیری ظلمت مؤمن و نور کافر در آیة 257 بقره

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث دانشگاه الزهرا

2 . دکتری علوم قرآن و حدیث

3 استادیار پردیس فارابی دانشگاه تهران

4 2. کارشناسی ارشد تفسیر و علوم قرآن دانشگاه قم .

doi
10.22091/ptt.2019.3021.1327
چکیده

تاریخ ارسال: 25/3/98   |   تاریخ پذیرش: 08/06/98 آیة 257 سورة بقره؛ از جمله آیات بحث‌انگیز قرآن است که در آن از «اخراج مؤمنان از ظلمات به نور» و «اخراج کافران از نور به ظلمات» سخن به میان آمده است. مسئله اصلی این پژوهش، چیستی ظلمت مؤمن و نور کافر است. در این راستا، آرای مفسران جمع‌آوری و در شش بخش مورد نقد و ارزیابی قرار گرفته است، اغلب مفسران به مصادیق ظلمت و نور اشاره کرده‌اند. تعبیر «اخراج مؤمنان از ظلمات به نور» توسط خداوند، ناظر بر یک سنت مهم الهی، یعنی هدایت و آمرزش پروردگار در روند سیر تکاملی مؤمنان است و مراد از «ظلمت مؤمن»، حجاب‌هایی است که در اثر جهل و ارتکاب معاصی، میان انسان و خداوند ایجاد می‌شود. با توجه به مراتب فراوان ظلمت و نور، انبیا و صالحان نیز حجاب‌هایی متناسب با مرتبه خود دارند. تعبیر «اخراج کافران از نور به ظلمات» توسط طاغوت نیز کنایه از اضلال شیاطین است و نور کافر اشاره به فطرت توحیدی است که در نهاد همه انسان‌ها وجود دارد.