شناخت الگوی تصمیم‌گیری هسته ‏ای دولت سیزدهم برپایه گفتمان پسااستعمارگرایی غرب

نویسندگان

1 استاد گروه علوم سیاسی، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران

2 استادیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، دانشگاه لرستان، خرم آباد

doi
چکیده

نادیده گرفتن روایت و هویت انسان شرقی و تلاش برای سلطه بر او، به عنوان دیگری ِ غرب، چارچوب سلطه‏ ی پسااستعمارگرایانه را شکل داده است. نگرش به مجادله‏ ی ایران و غرب بر سر موضوع هسته ‏ای در قالب این رهیافت امری‏ست که تاکنون کمتر مورد توجه و پژوهش قرار گرفته است. لذا این پژوهش با هدف فهم چرایی طولانی‏ و در عین ‏حال دشوار بودن توافق در دولت سیزدهم این سوال را مطرح می‏ کند که؛ نگرش پسااستعماری غرب به موضوع هسته‏ ای ایران چگونه الگوی تصمیم‏ گیری در دولت سیزدهم را شکل داده است؟. یافته ‏های پژوهش نشان داد که نگرش غرب از منظر پسااستعمارگرایی به چالش هسته ‏ای ایران به عنوان دیگری ِ غرب بر پایه‏ ی همان اقدامات گذشته باعث غلبه‏ ی الگوی شناخت اولیه از سوی دولت سیزدهم در مذاکرات شد. این الگو مبتنی بر لغو تحریم ‏ها، عدم ‏اعتماد و ارائه تضمین از سوی غرب رسیدن به توافق را در حداکثر غیرممکن و در حداقل دشوار کرده است. روش این پژوهش کیفی و رویکرد آن نیز توصیفی- تحلیلی برمبنای ابزارهای اسنادی و کتابخانه ‏ای است.