تأثیر حاکمیت فرهنگ ‌مشارکتی بر ارتقای بهره‌وری کارگزاران‎ ‎دانشی با تأکید بر ‏نقش میانجی قابلیت‌های نوآوری و جو نوآورانه در شرکت‌های دانش‌بنیان ‏

نویسندگان

1 دانشیار گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه لرستان، خرم آباد، لرستان، ایران

2 کارشناس ارشد مدیریت توسعه منابع انسانی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران

3 دانشجوی دکترا مدیرت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

4 استادیار گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد خرم آباد، خرم آباد، ایران

doi
10.22034/qjimdo.2022.302870.1443
چکیده

زمینه و هدف: هدف از اجرای پژوهش حاضر بررسی تأثیر فرهنگ مشارکتی بر ارتقای بهره‌وری کارگزاران دانشی با در نظر گرفتن نقش دو متغیر میانجی قابلیت‌های نوآوری و جو نوآورانه است. روش‌شناسی: این پژوهش از لحاظ هدف، پژوهشی کاربردی و از نظر اجرا، پژوهشی توصیفی- پیمایشی است. جامعة آماری پژوهش شامل کارکنان شاغل در 160 شرکت‌ مستقر در پارک علم و فناوری استان لرستان بود. حجم نمونه با کمک نرم‌افزار جی‌پاور به تعداد 129 نفر تعیین شد. ابزار اصلی جمع‌آوری داده‌ها، پرسشنامة محقق‌ساخته­ی 27 سؤالی  بود که با استفاده از چهار سنجه استاندارد ارزیابی متغیرها طراحی شد. قابلیت اعتبار ابزار از طریق روایی محتوایی و روایی همگرا و پایایی آن  به کمک آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تایید شد. یافته‌ها: تحلیل داده‌های پژوهش از طریق حداقل مربعات جزئی و نرم‌افزار اسمارت پی‌اِل‌اِس نشان داد که فرهنگ مشارکتی بر بهره‌وری کارگزاران دانشی، قابلیت‌های نوآوری و جو نوآورانه اثر معنی‌داری و مثبت دارد. همچنین، قابلیت‌های نوآوری و جو نوآورانه بر بهره‌وری کارگزارن دانشی تأثیر مثبت و معنی‌داری دارد. در نهایت، فرهنگ مشارکتی از طریق دو متغیر میانجی قابلیت‌های نوآوری و جو نوآورانه بر بهره‌وری کارگزاران دانشی اثر غیرمستقیم و مثبت دارد. نتیجه‌گیری: با توجه به تأثیر فرهنگ مشارکتی و قابلیت­های نوآوری و جو نو آورانه بر ارتقای بهره­وری کارکنان دانشی، مدیران و دست اندرکاران باید زمینه­های ارتقای رویکردهای خلاقانه و به تبع آن عملکرد نوآورنه را در محیط سازمان مورد تشویق و حمایت قرار داد.