تأثیر حاکمیت فرهنگ مشارکتی بر ارتقای بهرهوری کارگزاران دانشی با تأکید بر نقش میانجی قابلیتهای نوآوری و جو نوآورانه در شرکتهای دانشبنیان
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه لرستان، خرم آباد، لرستان، ایران
2 کارشناس ارشد مدیریت توسعه منابع انسانی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران
3 دانشجوی دکترا مدیرت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
4 استادیار گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد خرم آباد، خرم آباد، ایران
doi
10.22034/qjimdo.2022.302870.1443چکیده
زمینه و هدف: هدف از اجرای پژوهش حاضر بررسی تأثیر فرهنگ مشارکتی بر ارتقای بهرهوری کارگزاران دانشی با در نظر گرفتن نقش دو متغیر میانجی قابلیتهای نوآوری و جو نوآورانه است. روششناسی: این پژوهش از لحاظ هدف، پژوهشی کاربردی و از نظر اجرا، پژوهشی توصیفی- پیمایشی است. جامعة آماری پژوهش شامل کارکنان شاغل در 160 شرکت مستقر در پارک علم و فناوری استان لرستان بود. حجم نمونه با کمک نرمافزار جیپاور به تعداد 129 نفر تعیین شد. ابزار اصلی جمعآوری دادهها، پرسشنامة محققساختهی 27 سؤالی بود که با استفاده از چهار سنجه استاندارد ارزیابی متغیرها طراحی شد. قابلیت اعتبار ابزار از طریق روایی محتوایی و روایی همگرا و پایایی آن به کمک آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تایید شد. یافتهها: تحلیل دادههای پژوهش از طریق حداقل مربعات جزئی و نرمافزار اسمارت پیاِلاِس نشان داد که فرهنگ مشارکتی بر بهرهوری کارگزاران دانشی، قابلیتهای نوآوری و جو نوآورانه اثر معنیداری و مثبت دارد. همچنین، قابلیتهای نوآوری و جو نوآورانه بر بهرهوری کارگزارن دانشی تأثیر مثبت و معنیداری دارد. در نهایت، فرهنگ مشارکتی از طریق دو متغیر میانجی قابلیتهای نوآوری و جو نوآورانه بر بهرهوری کارگزاران دانشی اثر غیرمستقیم و مثبت دارد. نتیجهگیری: با توجه به تأثیر فرهنگ مشارکتی و قابلیتهای نوآوری و جو نو آورانه بر ارتقای بهرهوری کارکنان دانشی، مدیران و دست اندرکاران باید زمینههای ارتقای رویکردهای خلاقانه و به تبع آن عملکرد نوآورنه را در محیط سازمان مورد تشویق و حمایت قرار داد.