شناسایی ابعاد ناهمگونی شبکههای همکاری و نوآوری در حوزه زیستداروها
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت فناوری و کارآفرینی دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2 استاد گروه مدیریت تکنولوژی، دانشکده مدیریت دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
3 دانشجوی دکترای مدیریت تکنولوژی دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
4 دانشیار گروه مدیریت فناوری و کارآفرینی دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
10.22034/qjimdo.2022.314925.1461چکیده
زمینه و هدف: شبکههای نوآوری به مجموعه از شرکتها و نهادهایی اطلاق میگردد که با همکاری یکدیگر جهت توسعه نوآوری تلاش میکنند. هدفاین پژوهش، شناسایی ابعاد ناهمگونی شبکههای همکاری و نوآوری در حوزه زیستدارویی کشور است. روششناسی: مطالعه حاضر از نظر هدف، پژوهشی توصیفی و از نظر نوع استفاده، کاربردی و از نظر راهبرد، پژوهشی آمیخته اکتشافی است. در فاز کیفی از روش تحلیل مضمون استفاده شد. در این گام، از طریق نمونهگیری هدفمند با 15 نفر از متخصصان دولتی، دانشگاهی و صنعتی فعال در شبکههای نوآوری مصاحبه شد. روایی مصاحبهها از طریق تدوین پروتکل مصاحبه و روش بررسی همکار و پایایی آن از طریق روش باز آزمون تایید گردید. در فاز کمی نیز از روش پیمایش استفاده شد. در این گام نیز از طریق نمونهگیری تصادفی ساده تعداد 42 پرسشنامه بین شرکتهای زیستدارویی توزیع و دریافت گردید. جهت آزمون مدل از روش مدلسازی معادلات ساختاری و نرم افزار اسمارت پی ال اس بهره گرفته شد. یافتهها: سه دسته اصلی ناهمگونی شبکه شامل ناهمگونی ساختاری، رابطهای و شناختی بودند. همچنین با توجه به مقدار بار عاملی، "قدرت و مرکزیت" از بعد ناهمگونی ساختاری، "انتخاب شریک" از بعد ناهمگونی رابطهای، و "میزان بهرهمندی از انواع دانش ضمنی و آشکار" از بعد ناهمگونی شناختی از اولویت بالاتری در رابطه با ناهمگونی شبکهها برخوردار هستند. نتیجهگیری: بهرهبرداری از مزایای ناهمگونی در شبکهها و موضوعاتی همچون سرریز دانش و فناوری و توسعه سرمایههای اجتماعی و .... نیازمند شناسایی ابعاد ناهمگونی و ارائه استراتژی و راهکارهایی برای توسعه تعاملات و بهرهبرداری از مزایای ناشی از آن هستند.
