ماهیت دگرگونی شهری در شهر تاریخی مرو
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا وبرنامه ریزی شهری، دانشکده علوم انسانی واجتماعی، دانشگاه مازندران
doi
چکیده
در سالهای بعد از استقلال کشورهای آسیای مرکزی، فرصتی پیش آمد تا محققان، به فراخور تخصص خود در بررسیهای تاریخی، اقتصادی و اجتماعی از این جوامع، به کنکاش بپردازند. باوجودی که شهر باستانی مرو (در ترکمنستان) عمدتاً از سوی مورخین و مؤسسههای باستانشناسی موردتوجه و تحقیق قرار گرفته است، اما شناخت ماهیت دگرگونی شهر در طول دورههای مختلف تاریخی و تبیین نقش نیروهای تأثیرگذار درونی و بیرونی در این دگرگونی کمتر موردتوجه بوده است. در پژوهش حاضر، روش تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی و دادههای موردنیاز از طریق روش اسنادی–کتابخانهای و بازخوانی جدیدترین تصاویر پهپادی بهدستآمده است. نتایج حاصل نشان میدهد که این شهر در هزاره اول قبل از میلاد جزء ایالتهای هخامنشی و در دورههای مختلف تاریخی، توسعه فیزیکی یافته و نامهای متعددی به خود گرفته است. در شکلگیری این شهر، دلتای رود مرغاب به لحاظ تأمین آب و خاک حاصلخیز نقش مهمی داشته است. نیروهای تأثیرگذار بیرونی ازجمله لشکرکشی و استقرار امپراتوریهای هخامنشی، اسکندر مقدونی و جانشینان او، ورود اسلام به منطقه و حمله مغول همگی در رونق و یا رکود این شهر به مثابه یکی از چهار شهر بزرگ خراسان در دوران اسلامی، تأثیرگذار بوده است. همچنین عبور راه اصلی ابریشم بر اهمیت تجاری آن افزود و نیز مرو، مرکز خلافت عباسیان در شرق و مقر حکومت سلجوقیان بود. جمعیت شهر در دورههای پررونق تا 200 هزار نفر نیز رسید و بعد از حمله مغول، این شهر بهکلی تخریب گردید و هرگز به دوران باشکوه خود بازنگشت.