منتره و کارکردهای آن در دین زرتشتی
نویسندگان
1 دانشکده الهیات، گروه ادیان و عرفان، دانشگاه تهران
2 دانشگاه تهران
doi
10.22103/jis/jis.2024.20268.2393چکیده
آموزه منتره یکی از مهمترین مفاهیم دین زرتشتی است. در اوستا منتره به معنی کتاب اوستا، کلام مقدس و برخی دعاهای اوستایی آمده است که رعایت آداب خواندن آنها بسیار اهمیت دارد. منتره از جهت ارتباط با الوهیت و اسطوره قداست دارد و اعتقاد بر این است که از جانب اهورامزدا و ایزدان و از طریق زرتشت به انسانها رسیده است. این ارتباط مقدس از راه استفاده از منتره در مراسم آیینی ظهور مییابد. در آیینها باید ایزدان با کلمات مقدس فراخوانده شوند. لزوم دقت در خواندن منتره و اجرای آیینها، حضور روحانیان دینی را ضروری میسازد و مؤمنان عادی باید از کارگزاری ایشان استفاده کنند. منتره کارکردهای گوناگونی در دین زرتشتی دارد؛ بکار بردن کلمات مقدس در آیینهای یسنا، آیینهای طهارت و مراسم تشرف، استفاده در درمانبخشی، دفع نیروهای شر و در دعاها و نیایشها ازجمله کارکردهای مهم منتره هستند. این پژوهش سعی دارد به شیوه توصیفی - تحلیلی با بررسی متن اصلی اوستا و متون پهلوی و ارائه شواهدی از آراء اندیشمندان در دین زرتشتی، مفهوم و کارکردهای گوناگون منتره را نشان دهد.