بررسی تطبیقی دیدگاه بینیازی تفسیر قرآن از احادیث و دیدگاه همراهی قرآن و حدیث در تفسیر
نویسندگان
1 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد رشته تفسیر روایی دانشگاه قرآن و حدیث قم
2 دانشیار و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم قرآن و حدیث
3 استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه قرآن و حدیث قم
doi
10.22091/ptt.2019.4713.1617چکیده
یکی از اساسیترین مباحث مرتبط با تفسیر قرآن، بررسی میزان نقش روایات در تفسیر است. مفسران با توجه به میزان بهرهگیری از روایات، دیدگاههای متفاوتی را در روشتفسیر قرآن پذیرفتهاند. در دیدگاه بینیازی تفسیر قرآن از احادیث، هرچند که بهخلاف دیدگاه قرآنبسندگی، بهرهگیری از روایات جائز است ولی ضروری نیست؛ ولی در دیدگاه همراهی قرآن و حدیث در تفسیر، بهرهگیری از روایات ضرورت دارد و بهخلاف دیدگاه حدیثبسندگی، برای دستیابی به تفسیری صحیح از قرآن بهرهگیری از تمام منابع معتبر مانند قرآن، حدیث و عقل ضروری است. در این مقاله با رویکردی تطبیقی و تحلیلی، با بهرهگیری از آیات و روایات، ثابت شده است که دیدگاه همراهی قرآن و حدیث در تفسیر بر دیدگاه بینیازی تفسیر قرآن از احادیث ترجیح دارد و با آیات و روایات سازگارتر است، زیرا طبق برخی از آیات و روایات، تبیین و تفسیر قرآن به معصومانسپرده شده است وبرای رسیدن به تفسیری صحیح و کامل از قرآن، بهرهگیری از روایات معتبر الزامی است.