بررسی اقامتگاه امام رضا(ع) در نیشابور با تکیه بر گزارشهای حاکم نیشابوری، شیخ صدوق و شواهد تاریخی و باستانشناسی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تاریخ ایران دوره اسلامی/ پژوهشگر بنیاد پژوهشهای اسلامی
2 دانشیار گروه تاریخ دانشگاه فردوسی
3 استاد گروه تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد
4 دانشیار بنیاد پژوهشهای اسلامی
doi
چکیده
نیشابور یکی از شهرهای مهمی بود که حضرت رضا(ع) در مسیر سفر از مدینه به مرو، مدتی در آن توقف کرد. باوجود تحقیقات زیادی که در خصوص اقامت آن حضرت بهخصوص ایراد حدیث سلسلةالذهب در نیشابور شده است، اما تاکنون در خصوص محله اقامت امام، موقعیت آن و چرایی اسکان ایشان در این محله و سرنوشت آن تحقیقی صورت نگرفته است. علاوه بر این، در بعضی از منابع و تحقیقات، ازجمله کتاب عیون اخبارالرضا(ع) این محله بهصورتهای مختلف و اشتباه ضبط شده است. از اینرو، در پژوهش حاضر سعی شده است بر اساس منابع کتابخانه ای ازجمله کتابهای تاریخ نیشابور حاکم نیشابوری و عیون اخبارالرضا(ع) و شواهد تاریخی و باستانشناسی و با روش توصیفی-تحلیلی بهنقد و بررسی این محله پرداخته شود. یافتههای پژوهش نشان میدهد که این محله به نام فُزّ/ فَزّ و در کهندژ نیشابور قرار داشته است، زیرا کهندژ از استحکام و امنیت و از خوش آب و هواترین محلههای این شهر بوده و ضمناً در منتهاالیه جهت شرقی و دروازه خروجی نیشابور بهطرف مرو و طوس قرار داشته است. بنابراین مأموران حکومتی با ملاحظات موارد مذکور که امام باید در امنیت و احترام کامل و تماس کمتر با مردم و سریعتر به مرو، مرکز خلافت برسد، از اینرو امام را در محله فز که دارای تمام شرایط مذکور بود، اسکان دادند. همچنین با توجه به ویرانی این محله توسط ارسلان ارغون و غزها و مغولها و زلزله های متعدد و نیز فترت آن تا دوره تیموری بهخصوص صفویه، یادمانهای محله امام رضا(ع) متروک و جای آن را قدمگاه فعلی نیشابور گرفته است.