کاربرد رویکرد تلفیقی FMEA-ANP در اولویتبندی ریسک تأخیرات انتقال محصول نیشکر به کارخانه
نویسندگان
1 گروه مهندسی ماشینهای کشاورزی و مکانیزاسیون، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، اهواز، ایران
2 گروه مهندسی ماشینهای کشاورزی و مکانیزاسیون، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، اهواز، ایران
doi
10.22067/jam.v9i2.69447چکیده
یکی از مهمترین ریسکهای موجود در عملیات انتقال محصول نیشکر تأخیرات بهوجود آمده در این فرآیند میباشد. این تأخیرات میتواند اثرات مخربی بر افت کمی و کیفی محصول داشته باشد. مدیریت این تأخیرات با استفاده از تکنیکهای مدیریت ریسک و حذف فاکتورهای ریسکپذیر میتواند گامی مؤثر در جهت افزایش بهرهوری فرآیند انتقال محصول نیشکر به کارخانه از طریق حداقلسازی مدت زمان بین برداشت نیشکر و آغاز مرحله فرآوری باشد. در این پژوهش پس از بررسی عوامل تأخیر شامل خرابی کارخانه، خرابی تراکتورهای در صف، تصادف و واژگونی آنها و تغییر شیفت با استفاده از روش FMEA-ANP مشخص گردید که خرابی کارخانه مهمترین و تأثیرگذارترین عامل تأخیر در عملیات انتقال نیشکر به کارخانه میباشد. سپس به بررسی دقیق علتهای خرابی کارخانه پرداخته شد. با استفاده از نظرات کارشناسان خبره مشخص گردید که بهترتیب خرابی آسیاب کارخانه و پس از آن نوارنقالهها مهمترین علل تأخیر میباشد. از بین نوارنقالهها نیز بیشترین خرابی مربوط به نقاله ورودی به آسیاب اول بود. بنابراین با پیادهسازی سیستم نگهداری و تعمیرات پیشگیرانه در کارخانه و بهخصوص در بخش آسیاب میتوان انتظار داشت که تا حد قابلتوجهی بتوان از توقفات احتمالی پیشگیری کرد. علاوه بر این، تلاش جهت تطابق ظرفیت برداشت نیشکر و ظرفیت تحویل کارخانه میتواند در کاهش زمان بین برداشت نیشکر و آغاز مرحله فرآوری مؤثر باشد.