ارزیابی میزان کمال گرایی در افراد خواستار تغییر جنسیت و افراد تغییر جنسیت داده مبتلا به دیسفوریای جنسیتی
نویسندگان
1 پزشک قانونی، دکترای تخصصی پژوهش، عضو مرکز تحقیقات پزشکی قانونی، سازمان پزشکی قانونی تهران ، تهران، ایران.
2 مدیر کل اداره پزشکی قانونی کل استان فارس و عضو مرکز تحقیقات سازمان پزشکی قانونی کشور.
3 مدیر کل سازمان پزشکی قانونی تهران.
4 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده علوم پزشکی آبادان، آبادان، ایران.
5 مرکز تحقیقات مولفه های اجتماعی نظام سلامت، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
doi
10.22038/mjms.2021.17804چکیده
هدف از پژوهش حاضر ارزیابی کمال گرایی و مولفه های آن در افراد خواستار تغییر جنسیت و افراد تغییر جنسیت داده در مراجعین به پزشک قانونی استان فارس بود.روش پژوهش توصیفی از نوع علی-مقایسه ای و جامعه آماری شامل کلیه افراد مبتلا به دیسفوریای جنسیتی در مراجعه کننده به اداره کل پزشکی قانونی فارس بود که وجود اختلال دیسفوریای جنسیتی آنان توسط کمیسیون روانپزشکی اداره کل استان فارس در مورد وی محرز شده بود. نمونه پژوهش شامل 66 نفر از افراد خواستار تغییر جنسیت (38 نفر) و تغییر جنسیت داده (28 نفر) بودند که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و پرسشنامه کمال گرایی فراست پاسخ دادند. میزان کمال گرایی 66 فرد دارای دیسفوریای جنسیتی بین 46/2 تا 11/4 بدست آمد که میانگین آن 44/0±17/3 بود. تمام زیر گزینه های کمال گرایی با هم و با نمره کل کمال گرایی دارای همبستگی با سطح معناداری 0.01 بودند. بیشترین همبستگی بین کمال گرایی و استانداردهای فردی به میزان 0.930 و کمترین میزان همبستگی بین نگرانی در مورد اشتباهات و استانداردهای فردی به میزان 0.341 بدست آمد.در این مطالعه مشخص گردید که بین کمال گرایی و متغیر جنسیت در افراد عمل کرده و عمل نکرده همبستگی وجود نداشت. از آنجایی که این مطالعه برای اولین بار ادر جامعه ایرانی انجام شده است، نیازمند تکرار در نمونه های مختلف، با حجم نمونه بیشتر است. تا بتوان یافته های آن را با اطمینان بیشتری تفسیر نمود.
