گونهشناسی پارادایمیک مکاتب اقتصادی و جایگاه هزینه مبادله در شیفت پارادایمی
نویسندگان
1 گروه اقتصاد، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 گروه اقتصاد، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3 گروه اقتصاد، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.30471/mssh.2020.6460.2030چکیده
پارادایم شامل مجموعهای از ارزشها، باورها و ادراکات از واقعیت همراه با نظریههای مبتنی بر آنها میباشد که روششناسی متمایزی را برای نیل به اهداف پژوهش به کار میگیرد. پارادایمهای غالب در علوم انسانی اثباتگرایی، تفسیری، انتقادی، پیچیدگی و پستمدرن هستند. این پژوهش با بهکارگیری روش اسنادی و تحلیل محتوا، به دنبال درک فرانظری و تیپولوژی پارادایمی مکاتب اقتصادی است. نتایج نشان میدهد که جریان نئوکلاسیکی دارای پارادایم اثباتگرایانه است. نحلههای اتریشی در قلمرو پارادایم پیچیدگی هستند؛ امّا استفاده از هرمنوتیک، اتریشیهای معاصر را به پارادایم تفسیری نزدیک میکند؛ درحالیکه قِسم قدیمیتر متمایل به پارادایم اثباتی است. وجود ساختارهای متغیر در مکاتب پستکینزی و تطوری نشان از تأثیر پارادایم پیچیدگی است. نهادگرایی قدیم بهدلیل تأکید بر سلطه و دیالکتیک تحت نفوذ پارادایم انتقادی است. نهادگرایی جدید از اصول دو جریان معاند نئوکلاسیک و نهادگرایی اولیه بهره میجوید. رفع این ناسازگاری به خاطر ابداع هزینه مبادله بوده است که زمینه را برای شیفت پارادایمی از دو پارادایم اثباتی و انتقادی به پارادایم پیچیدگی فراهم میآورد. هزینه مبادله واحد تحلیل و نقطه اتصال نهادها به عملکرد اقتصادی است که استفاده از آن موجب عینیتپذیری و تعمیم خواهد شد.