بررسی تجربی اثر کاهش عرض تیر بر بازده برداشتکننده انرژی ارتعاشی پیزوپلیمری
نویسندگان
1 باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22044/jsfm.2017.4814.2219چکیده
هماکنون برداشت انرژی ارتعاشی با ماده پیزوالکتریک میتواند بیش از 300 میکرووات بر سانتیمتر مربع توان تولید کند و این امر موجب شده تا این روش، به یکی از روشهای مناسب برداشت انرژی برای تأمین توان وسایل الکترونیکی با توان کم مطرح گردد. استفاده از مواد و تکنولوژی جدید در ساخت برداشتکنندههای انرژی می تواند مشکلات موجود در سازههای فعلی را تا حد زیادی رفع نماید. در این کار به کمک مواد پیزوپلیمری EAPap که فیلم نازکی از سلولز میباشند، تیرهای یکسردرگیر برداشتکننده انرژی ساخته شده و سپس به تیرهایی با عرض کوچکتر و یکسان تقسیم گردیدهاند. یکبار یک تیر به دو قسمت مساوی و بار دیگر به سه قسمت مساوی تقسیمبندی شدند. سپس تیرهای با عرض کمتر به صورت سری و موازی به یکدیگر متصل شده و اثر نوع اتصال نیز بررسی گردید. مشاهده شد که با تقسیم یک تیر به چند تیر با عرض کمتر و اتصال سری یا موازی تیرها، جریان، ولتاژ و در نتیجه توان خروجی تیرها افزایش مییابد. اتصال موازی تیرها موجب ایجاد جریان بیشتر و اتصال سری، موجب ایجاد ولتاژ بیشتر گردید.
