فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

چکیده                                                                                واژانه یکی از ژانرهای مکتب اصالت کلمه است. این مکتب در اوایل دهة هفتاد و توسط آرش آذرپیک یکی از شاگردان بانو سیمین بهبهانی با انتشار کتاب جنس سوم و ارائة مانیفست خود، اعلام حضور و تا کنون بیش از سی ژانر ادبی را به ادبیات نوین و پسانیمایی ایران و ادبیات پسامدرن جهان معرفی نموده است. واژانه، ژانری فراساختارگرا است که واژگان در آن کلمه-‌شهروندانی در جامعة مدنی متن بوده و هر یک دارای مقام جامع وجودی و موجودی هستند و در آن شعریّت متن و روایت در هم تنیده شده‌اند. به گونه‌ای که آثار با فراروی از قاعدۀ همنشینی-جانشینی، و تمرکز توجه به مینی‌مالیسم در ادبیات و ساختار حسی-هندسی خلق شده‌اند که به هر زبانی که ترجمه شوند، ساختار حسی-هندسی خود را حفظ خواهد کرد و ادبیت متن حفظ خواهد شد. در این مقاله که با استفاده از منابع کتاب‌خانه‌ای و به شیوۀ توصیفی-تحلیلی تدوین شده، عنصر تکرار که یکی از عناصر ساختاری موجود در شعر است، در ژانر واژانه و به طور مشخص در آثار شاعر کُرد زبان ایرانی «نیلوفر مسیح» مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته و مشخص می‌شود که واژانه ضمن آن‌که بین صورت و محتوا وحدت ایجاد کرده، یک ژانر فراساختارگرا است که در آن عنصر تکرار توانسته علاوه بر ایجاد فرم، معنای ثانویه و هرچه دیداری‌تر نمودن اثر سبب تأکید و تکوین آثار نیز شود.