شناسایی پهنههای مستعد ساختمانهای مسکونی بلندمرتبه و همسنجی معماری برجهای موجود (مطالعه موردی: منطقه 1 شهرداری مشهد)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه خیام مشهد
2 دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه خیام مشهد
3 دکتری شهرسازی، استادیار دانشکده هنر و معماری، دانشگاه خیام مشهد
doi
چکیده
بلندمرتبهسازی بهعنوان یکی از روشهای ساخت شهرهای فشرده، برای استفاده حداکثر از فضا و منابع محدود، بسیار موردتوجه مدیران شهری قرار گرفته است، اما عدم توجه به معیارها و ضوابط لازم برای مکانیابی صحیح این ساختمانها می تواند باعث بروز مشکلات متعددی در مناطق شهری و آینده شهرها گردد. پژوهش حاضر تلاش می نماید تا مکانهای مناسب برای استقرار ساختمانهای مسکونی بلندمرتبه در منطقه 1 شهرداری مشهد را شناسایی و نسبت به ارزیابی و قیاس بناهای ساختهشده اقدام نماید. این تحقیق با استفاده از روش اسنادی و میدانی، 13 معیار در چهار گروه (اجتماعی، اقتصادی، محیطی و کالبدی) برای بررسی مکانهای مناسب جهت بلندمرتبهسازی انتخاب نموده است. بنابراین از فرایند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) بهعنوان ابزار تعیین وزن معیارها استفادهشده، بهطوریکه دادهها و اطلاعات پژوهش بهصورت پرسشنامه ای از 25 نفر از کارشناسان مربوطِ و خبرگان این حوزه گردآوری گردید و نیز از سیستم جغرافیایی GIS بهعنوان ابزار تلفیق، تحلیل و نمایش داده های مکانی در فرایند مکانیابی بهره گیری شده است. یافته های این تحقیق نشان می دهد که در روش AHP معیار اقتصادی با ضریب تأثیر (0.512) بیشترین اهمیت را در منطقه مورد مطالعه دارد. پس از تهیه نقشه پهنه بندی ساختمانهای مسکونی، مشخص گردید، 67 درصد از کل سطح منطقه با مساحت 1000 هکتار در پهنه های کاملاً مناسب، مناسب و متوسط، قابلیت بلندمرتبهسازی را دارد. درنهایت از بین 8 ساختمان بلندمرتبه مسکونی موجود در منطقه، 2 ساختمان (یاس و فیروزه) در پهنه کاملاً مناسب قرار دارند و از منظر معماری، بناهای فیروزه، یاس، دوقلو و مهر کوهسنگی در رتبه اول این تحلیل قرار گرفتهاند.