الگوی بهبود فرهنگ یادگیری سازمانی کارکنان دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مدیریت کسب وکار، دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری رشته مدیریت آموزش عالی، دانشگاه شهید بهشتی،تهران، ایران.
3 استادیار مدیریت، عضو هیات علمی دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری، تهران، ایران
doi
10.22034/qjimdo.2020.213031.1246چکیده
زمینه و هدف: ارتقای آمادگی دفاعی، بهبود زیرساخت نیروی انسانی و توسعه فرهنگ یادگیری و نوآوری از الزامات اساسی سازمانهای دفاعی است. بر این اساس، در پژوهش حاضر الگویی جهت بهبود فرهنگ یادگیری سازمانی در دانشگاه هوایی شهید ستاری ارائه شده است. روششناسی: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، نوعی پژوهش آمیخته اکتشافی است. جامعه آماری تحقیق در هر دو مرحله کیفی و کمی شامل اعضای هیئت علمی دانشگاه هوایی بود و نمونه آماری به روش نمونهگیری غیراحتمالی هدفمند انتخاب شدند. در مرحله کیفی از تعداد 6 نفر و در مرحله کمی از تعداد 10 نفر از خبرگان استفاده شد. جهت تحلیل دادههای کیفی از روش تحلیل محتوا و نرمافزار مکس کودا و در بخش کمی نیز از روش مدلسازی ساختاری تفسیری استفاده شد. یافتهها: الگوی نهایی از هشت سطح تفکر سیستمی، محیط کاری امن، پاداش، ریسکپذیری و ارتباطات به عنوان عوامل تاثیرگذار و عوامل رهبری، نظام خلق و تسهیم دانش، آموزش، ترغیب همکاری و یادگیری گروهی، آیندهگرایی، تاکید راهبردی بر برون سازمان، اهداف مشترک، عملگرایی، اختیار عمل و ظرفیت مازاد سازمانی به عنوان متغیرهای تأثیرپذیر تشکیل شده است. نتیجهگیری: معیار تفکر سیستمی در سطح هشتم و تاثیرگذارترین معیار و ظرفیت مازاد سازمانی، ترغیب همکاری و یادگیری گروهی و نظام خلق و تسهیم دانش به عنوان تاثیرپذیرترین عوامل شناخته شدند. بر این اساس، مدیران باید در فرایند ایجاد فرهنک یادگیری به روابط بین متغیرها توجه نمایند.
