مدلسازی ساختاری تفسیری اکوسیستم نوآوری در صنعت بیمه
نویسندگان
1 دانشیار گروه پژوهشی مؤسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی،تهران، ایران
2 دانشیار، گروه مدیریت و اقتصاد کشاورزی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج ، ایران.
3 استادیار، گروه حسابداری، واجد علی آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی آباد کتول، ایران
4 دانشجوی دکتری کارآفرینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علیآباد کتول، علیآباد کتول،ایران.
doi
10.22034/qjimdo.2021.226797.1294چکیده
زمینه و هدف: اکوسیستم نوآوری، شبکهای از ارتباطات و تعاملات میان بازیگرانی است که با همکاری و تسهیم دانش، فناوری، مهارت و منابع، توانایی خود را حول یک نوآوری ارتقاء میدهند. با توجه به اهمیت فهم این موضوع، این تحقیق به دنبال مدلسازی ساختاری تفسیری اکوسیستم نوآوری در صنعت بیمه است.روششناسی: این پژوهش از نظر هدف، اکتشافی و از نظر نوع استفاده، پژوهشی کاربردی است و در آن از روش کیفی مبتنی بر پارادایم تفسیری استفاده شده است. برای شناسایی عوامل مؤثر بر اکوسیستم نوآوری از مبانی نظری استفاده شد در گام بعد پس از تشکیل ماتریس خودتعاملی ساختاری، دادههای پژوهش با مراجعه به تعداد 30 نفر از خبرگان گردآوری و با استفاده از نرمافزار میک مک تجزیهوتحلیل شدند.یافتهها: بر مبنای ابعاد «قدرت هدایت» و «وابستگی»، «ایجاد حکمرانی خوب» بهعنوان چتر حاکمیتی و راهبری کلان، «پیوند دانشگاه- صنعت- بیمه» بهعنوان تعاملات فرا سازمانی، «تقویت بازاریابی و رقابت در بازار با محوریت خدمات بیمه» و «توسعه بسترها و زیر ساختارهای صنعت بیمه» در سطح سازمانی، بهعنوان متغیرهای مستقل کلیدی مانند سنگ زیربنای الگو در سطح هشتم قرار دارند.نتیجهگیری: برای ایجاد و توسعه اکوسیستم نوآوری، سیاستگذاران و مدیران صنعت بیمه باید ابعاد سطح هشتم (حکمرانی خوب، پیوند دانشگاه- صنعت- بیمه، تقویت بازاریابی و رقابت در بازار و توسعه زیر ساختارهای صنعت بیمه) را در اولویت سیاستگذاریهای خود قرار دهند.
