مفهومشناسی تطبیقی ارتقاب در تفاسیر فریقین
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری الهیات علوم قرآن و حدیث دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
2 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
doi
10.22091/ptt.2018.2793.1297چکیده
مترجمان کلام وحی در ترجمه قرآن، برخی واژگان را معادل هم در نظرگرفتهاند. گاهی نیز یک معنا را برای واژگانِ متفاوت بهکار بردهاند؛ درحالیکه توجه به مفهوم دقیق واژگان، راهی برای حل معمای برخی آیات و روایات بوده، و با بهرهگیری از ترجمه تصویری، میتوان بهمعنایی فراتر از آنچه مفسران فریقین در آثار خویش بیان کردهاند، دست یافت. واژة «ارتقاب»، در تفاسیر فریقین هممعنا با «انتظار» در نظر گرفته شده و ظرافتهای معنایی آن نادیده انگاشته شده است. در این تحقیق سعی شده تا با مقایسة نظریههای تفسیری شیعه و سنی، نقاط مغفول مانده در ترجمه مورد توجه قرار گیرد و با استفاده از روش تفسیر تصویری، با اتکا به خود قرآن و سیاق آیات ماجرای ناقه صالح در سوره قمر، به مفهومشناسی این واژه پرداخته شود. روش تفسیر تصویری در این پژوهش علاوه بر حفظ ساختار مفهومی و عدم تقابل و تناقض با مفهوم ارائه شده در کتب لغتشناسی، معنایی دقیقتر، راهگشاتر وکاربردیتر را در راستای برنامههای الهی قرآن برای واژه مورد نظر ارایه میدهد. در میان تفاسیر متقدم فریقین، زیدبنعلی، ابنعمر، ابنعباس، حسنبنأبی الحسن و أبوسعید خدری، و در رأس ایشان امام علی دقیقتر به موضوع «ارتقاب دخان» پرداختهاند.