بررسی تطبیقی آیه 124 سوره بقره از نگاه مفسران فریقین
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه میبد یزد
2 دانشجوی دکتری تفسیر تطبیقی دانشگاه قم
3 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران
doi
10.22091/ptt.2018.2885.1309چکیده
مطالعات تطبیقی در متون اسلامی، به ویژه در آیات قرآن، از جایگاه ویژهای برخوردار است. با توجه به اهمیت آیه 124 سوره بقره، به دلیل به کار رفتن واژههایی مانند «کلمات»، «امام» و «عهد» که باعث شده برخی مفسران دیدگاههای متفاوتی را در این زمینه بیان کنند، پژوهش حاضر به بررسی آراء مفسران فریقین در این زمینه پرداخته است. سه واژۀ «کلمات»، «امام» و «عهد» در آیه پیشگفته نقش تعیینکنندهای برای تبیین این آیه دارند. از رهگذر این جستار، مشخص میشود که واژه «کلمات» با توجه به سیاق آیه یادشده و آیات مشابه، به انجام دادن کارهایی عملی دلالت دارد که حضرت ابراهیم(ع) لازم بود برای رسیدن به امامت، آنها را انجام دهد. درباره تفسیر کلمه «إِمَام»، دیدگاههایی همچون زعامت سیاسی، قدوه، نبوت و... مطرح شده است که برخی از مفسران، سعی دارند با معانی که در نظر گرفتهاند، امامت حضرت ابراهیم(ع) را منکر شوند. اما با توجه به سیاق آیه پیشگفته و تفسیر کلمه «عهد» که بیشتر مفسران فریقین آن را به معنای امام بیان کردهاند، مشخص میشود که حضرت ابراهیم(ع) و فرزندانش به مقام امامت نایل شدند. در این نوشتار، سعی گردیده آیه یادشده، با استفاده از تفاسیر فریقین، آیات مشابه و روایات، تا حد امکان بررسی گردد