تأملی بر افکار و عقاید شاعر ریاضی(کیومرث منشیزاده)
نویسندگان
1 مدیرگروه و هیئت علمی دانشگاه
2 استاد دانشگاه ازاد بردسیر
3 گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی ،انار ،ایران،
doi
10.22103/jis.2022.18216.2218چکیده
در بررسی سبک شعر یک شاعر، با دو رویکرد متفاوت روبرو هستید؛ یکی سبک شخصی و دیگری سبک دوره. در این میان شاعر با بهکارگیری تشخّص خاص در شعر خود بهنوعی به سبک شخصی میرسد که شاعر را از دیگر شاعران متمایز میسازد. کیومرث منشیزاده، از شاعران بزرگ و مطرح معاصر ایران است که بیشتر او را با عنوان بنیانگذار شعر ریاضی میشناسند. وی در رشتههای فلسفه، ریاضی، فیزیک و حقوق در کشورهای آمریکا، فرانسه و ایران تحصیلکرده است. نگارنده در این پژوهش درصدد آن است با روش توصیفی- تحلیلی و با ابزار مطالعۀ کتابخانهای به بررسی شعر و اندیشۀ منشیزاده از دیدگاه سبکشناسی فکری بپردازد. نتایج پژوهش نشان میدهد که شعر منشیزاده دارای بنمایههای فکری مانند اشعار غنایی، وصف، شکواییه، خمریات، طنز اجتماعی، مسائل سیاسی، اصطلاحات ریاضی، افکار نیهیلیسم و پوچگرایی است، همچنین از گرایشهای بارز شعر منشیزاده، نگاه طنزآمیز اجتماعی- سیاسی او به جهان و دنیای پیرامون است، اغلب شعرهایش رگههای تند و جذابی از طنز انتقادی، یا شوخطبعی طنازانه دارند.