طراحی مدل ارزیابی نوآوری اجتماعی در سطح سازمان
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، دانشگاه پردیس فارابی، قم، ایران
2 دانشجوی دکترا، مدیریت سیستم، دانشگاه پردیس فارابی، قم، ایران
3 استادیار، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، دانشگاه پردیس فارابی، قم، ایران
4 استادیار، گروه مدیریت، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22034/qjimdo.2020.214498.1253چکیده
زمینه و هدف: نوآوریهای اجتماعی راهحلهای منحصربهفردی را برای نیازهای اجتماعی برآورده نشده ارائه میکنند و سیاستگذاران برای توسعه اینگونه نوآوریها نیازمند سنجش و ارزشیابی آنها هستند. هدف این پژوهش، ارائه مدل ارزیابی نوآوریهای اجتماعی در سطح سازمان است. روششناسی: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی است و در آن از استراتژی پژوهش ترکیبی (کیفی ـ کمی) استفاده شد. در بخش اول از روش پژوهش کیفی فراترکیب به بررسی پژوهشهای بین سالهای 2000 تا 2019 و در بخش دوم با نظر خواهی از 12 نفر از خبرگان حوزه نوآوری اجتماعی با استفاده از ارزیابی ضریب نسبی و شاخص روایی محتوا به تبیین مدل پرداخته شد. یافتهها: با انتخاب و بررسی عمیق 75 پژوهش، چارچوب اولیه ارائه شد. سپس بهمنظور ارائه مدل ارزیابی نوآوری اجتماعی از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با خبرگان به متناسبسازی و بازبینی چارچوب پرداخته شد. مدل نهایی در چهار مقوله زمینه، درون داد، فرایند و برون داد به همراه 16 مفهوم و 56 کد ارائه شد. نتیجهگیری: محققان میتوانند با استفاده از مدل حاضر، الگویی برای تخمین ارزش بروندادهای نوآوری اجتماعی بر اساس زمینه، درونداد و فرایندهای شکلگیری داشته باشند. همچنین ایـن مـدل مـیتوانـد بـه مـدیران سازمانها در ارتقای سطح نوآوری اجتماعی و رفع چالشهای اجتماعی کمک نماید.