تحلیل و ارزیابی اثر سبک رهبری فراگیر در بروز رفتارهای نوآورانه کارکنان با نقش میانجی سلامت روانشناختی
نویسندگان
1 دکتری مدیریت منابع انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
2 استاد گروه مدیریت بازگانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت منابع انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
doi
10.22034/qjimdo.2020.223094.1284چکیده
زمینه و هدف: سبک رهبری فراگیر با تشویق اعضای گروه موجب طرح ایدهها و نظرات کارکنان میشود و با مشارکت دادن آنان در بحثها و تصمیمگیریهای سازمانی سبب تحقق ایدهها در محیط کاری میشود. پژوهش حاضر باهدف تحلیل و ارزیابی اثر سبک رهبری فراگیر در بروز رفتارهای نوآورانه کارکنان با نقش میانجی سلامت روانشناختی انجام شد. روششناسی: این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش و ماهیت جزء تحقیقات توصیفی- پیمایشی است. برای سنجش متغیرها از پرسشنامه استاندارد استفاده شد که روایی آن به روش محتوایی و پایایی آن با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ بررسی و تأیید شد. جامعه آماری تحقیق شامل سازمانهای دانشبنیان استان لرستان بود و طی آن با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس و با کمک فرمول کوکران تعداد 187 نفر از کارکنان و مدیران آنها بهعنوان اعضای نمونه انتخابشدند. دادهها با استفاده از روش مدلسازی معادلات ساختاری و نرمافزارهایAmos و SPSS تحلیل شدند. یافتهها: نتایج تحلیل دادهها نشان داد که سبک رهبری فراگیر تأثیر مثبت و معناداری در بروز رفتارهای نوآورانه کارکنان و سلامت روانشناختی دارد. بهعلاوه تحلیل مسیر غیرمستقیم، نقش میانجی سلامت روانشناختی در تأثیر سبک رهبری فراگیر بر بروز رفتارهای نوآورانه کارکنان را تأیید کرد. نتیجهگیری: براساس یافتهها میتوان اذعان داشت که سبک رهبری فراگیر با تسهیم وظایف و مسئولیتها در بین اعضای گروه موجب بازیابی نیروی جوانی کارکنان از طریق افزایش احترام و مشارکت در مسائل سازمان شده و شرایط را برای بیان و اجرای ایدههای نو مهیا میکند.