بررسی رواج نام شخصیت های تاریخی در امثال و حکم رایج مردم کرمان
نویسندگان
1 دانشآموختة دکتری زبان و ادبیات فارسی، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد سبزوار، دانشگاه آزاد اسلامی، سبزوار، ایران.
2 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد سبزوار، دانشگاه آزاد اسلامی، سبزوار، ایران
3 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد سبزوار، دانشگاه آزاد اسلامی، سبزوار، ایران
doi
10.22103/jis.2022.18461.2253چکیده
امثال و حکم ملّتها، علاوه بر بیان نصـایح و انـدرزهای تربیتـی و اجتمـاعی، اغلـب مبیّن خلقیّات و خصلتهای درونی آنهـا نیـز هسـت کـه بـه صـورت معـانی مجـازی و استعاری و گاهی نیز صریح و روشن بیان مـی شـوند. ایـن گفتارهـای حکیمانـه، گـاهی آمیخته به خرافات، احساسات و اندیشـههـای خـام و یـا اسـطورهای و افسـانهای ظـاهر میشوند که همگی نشانة عمق و گسترة نوع احساسات و باورهای علمی یـا غیرعلمـی و افسانهای گذشتگان است. هدف این مقاله بررسی نقش امثال و حکم رایج شهر کرمان در اشاعة فرهنگی مردم این دیار و بررسی چگونگی تحولات آنها است. برای این منظور با رویکرد تحلیلی به بررسی امثال و حکم رایج در شهر کرمان پرداخته، شخصیتهای تاریخی این امثال و حکم را مورد بررسی قرار دادهایم. در پایان نیز به نتیجهگیری پیرامون رواج نام این شخصیتهای تاریخی در مثلها و تأثیری که بر اشاعة فرهنگی داشتهاند پرداختهایم.