بازیابی مفهوم و قلمرو نسخ در تفاسیر تبیان و مفاتیح الغیب
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث 'دانشگاه کاشان
2 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث / پردیس فارابی دانشگاه تهران
3 دانشجوی دکتری علوم قرآن وحدیث دانشگاه کاشان
doi
10.22091/ptt.2017.526.1026چکیده
موافقانِ وقوعِ نسخ در قرآن، ناسخ و منسوخ را جزو دستورات الهی میدانند که پروردگار با علمی که بر مصلحت بندگانش دارد، آن را جاری ساخته و در مقابل، مخالفانِ نسخ معتقدند، کتابِ خدا قانون فراگیر و همیشگی داشته و از اختلاف و باطل به دور است. در حقیقت نسخ در دیدگاه منکران، نوعی قصور در علم خداوند یا نقص تلقی میشود. فخر رازی و شیخ طوسی گرچه به لحاظ کلامی دارای دو خاستگاه فکریاند اما با توجه به رویکرد عقلگرایانه خود در تفسیر، در قلمرو نسخ دارای دیدگاههای خاصیاند. مواجهۀ با نسخ از سوی این دو مفسر به ویژه با مد نظر قراردادن انگارۀ فردی مانند ابومسلم اصفهانی _ به مثابه بارزترین عالم مسلمان منکر نسخ_در مباحث تفسیری از جمله نسخ، قابل مطالعه است. شیخ طوسی در مقدمۀ تفسیر تبیان ضمن تشریح نسخ و اقسام آن هر سه قسم نسخ را صحیح میشمرد، اما فخر رازی همراه با ذکر اقوال دربارۀ نسخ برخی آیات، اهتمام ویژهای به ذکر آرای ابومسلم اصفهانی داشته و در اغلب موارد آنها را صحیح دانسته است که با توجه به اشعری بودن فخر غیر قابل انتظار مینماید. فخر در موضوع نسخ به آرای وی تمایل دارد. شیخ طوسی نیز در پارهای موارد، در حوزۀ نسخ دارای دیدگاهی است که با نظریات دیگر عالمان شیعه متفاوت است.