فاعل معجزه در تبیین مفسران فریقین
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه قم
doi
10.22091/ptt.2017.2104.1174چکیده
معجزه امری خارق العاده است که مافوق توان بشری بوده و گواه صدق ادعای پیامبری است. برخی آیات قرآن کریم به تبیین معجزه و نوع آن در داستان انبیاء پرداختهاند. آیات توصیفگر معجزه به روشنی گاه از فاعلیت خداوند در تحقق این امر فوق توان بشری سخن میگویند و گاه تحقق آن را به خواست نبی اما به اذن الهی میخوانند. در این مقاله مواجهه مفسران فریقین در برابر شماری از این آیات مورد بررسی قرار گرفته است. برخی به تفکیک آیات، در بعضی موارد خداوند و در موارد دیگر انبیاء را فاعل معجزه می-خوانند؛ اما گروه دوم بدون در نظر گرفتن صراحت آیات بنابر ادله عقلی و یا استدلالهای کلامی سخن گفته-اند. دستهای از ایشان معجزات را فعل انبیاء خوانده و صدور افعال مادی را از خداوند غیرممکن میدانند و دسته دیگر، تحقق معجزه را تنها از جانب ساحت کبریایی امکان پذیر میدانند. نگارنده در این مقاله در پرتو 3 اصل، چگونگی تحقق امر فوق بشری از سوی پیامبرانی که در آیات قرآن، بشر خوانده شدهاند را امکان پذیر میداند: اول. اعطای مقام ولایت تکوینی به ایشان از سوی خداوند؛ دوم. مظهریت اوصاف و صفات الهی در جایگاه خلیفه اللهی؛ سوم. صدور معجزه در پرتو اذن خداوند.
