اثر هم افزایی بین شرکتی بر عملکرد نوآوری فناورانه و نقش تعدیلی توانمندی نوآوری فناورانه و استراتژی نوآوری
نویسندگان
1 استادیار پژوهشکده مطالعات بنیادین علم و فناوری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری مدیریت فناوری، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 استادیار گروه مدیریت صنعتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 استادیار گروه مدیریت صنعتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22034/qjimdo.2020.218152.1267چکیده
زمینه و هدف: نوآوری فناورانه یکی از عوامل کلیدی موفقیت و بقا در صنایع فناوریمحور است. بدین دلیل، شرکتها بر روشهایی تمرکز دارند تا از طریق آنها نوآوریهای خود را ارتقا دهند. بر این اساس، هدف این پژوهش، بررسی تأثیر همافزاییهای بینشرکتی بر عملکرد نوآوری فناورانۀ شرکتها و نقش توانمندی نوآوری فناورانه و استراتژی نوآوری در تعدیل این رابطه است. روششناسی: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری دادهها، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش شامل شرکتهای تابعۀ یک سازمان فناوریمحور در حوزۀ انرژی بود. دادههای پژوهش به کمک پرسشنامه 50 سوالی با طیف پنجگانه لیکرت گردآوری شدند. برای آزمون فرضیههای پژوهش، از مدلسازی معادلات ساختاری (SEM) و تکنیک حداقل مربعات جزئی (PLS) به کمک نرم افزار اسمارت پیالاس (SmartPLS) استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد که همافزایی بینشرکتی تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد شرکت در نوآوری فناورانه دارد. همچنین توانمندی نوآوری فناورانه و استراتژی نوآوری رابطه بین همافزایی بینشرکتی و عملکرد شرکت در نوآوری فناورانه را تعدیل میکنند. نتیجهگیری: شرکتها با بهرهگیری از همافزاییهای بینشرکتی میتوانند عملکرد خود را در حوزۀ نوآوری فناورانه ارتقا دهند. در این راستا، ایجاد و ارتقای توانمندیهای نوآوری فناورانه و تدوین و پیادهسازی استراتژی نوآوری به بهرهبرداری بهتر از این همافزاییها کمک خواهد کرد.