گسترۀ وحی محمدی در آیات سورۀ نجم از نگاه مفسران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه مازندران
2 استادیار علوم قرآن و حدیث، دانشگاه مازندران
doi
10.22091/ptt.2017.2060.1165چکیده
یکی از پرسشهای بنیادین پیرامون وحی محمدی، این است که «این وحی چه گسترهای دارد؟»؛ به دیگر سخن، کدام دسته از سخنان پیامبر گرامی اسلام(ص)، آبشخورش وحی الهی بوده و کدام دسته بر پایۀ اجتهاد یا به فراخور زندگی روزمرۀ ایشان گفته شده است؟ آیات سوم و چهارم سورۀ نجم، یکی از دادههای مهم دربارۀ پرسش پیشگفته است که دانشوران علوم اسلامی، اطلاعات گوناگونی در این باره از آن به دست دادهاند. این جستار، پس از بازنمودن دیدگاه درست دربارۀ گسترۀ وحی محمدی بر پایۀ این آیات، دیدگاههای تفسیرنویسان را در این باره بازآورده و آنها را داوری کرده است. در این پژوهش از رهگذر تفسیر قرآن به قرآن، باز نموده شده است که آیات سوم و چهارم سورۀ نجم، تنها، گویای وحیانی بودن قرآن است؛ نه قرآن و فراتر از آن، آن سان که برخی تفسیرنویسان سخنان غیرقرآنی پیامبر(ص) را نیز با استناد بدین آیات وحیانی خواندهاند و نه چیزی به جز قرآن، آن سان که برخی این آیات را گواه وحیانی بودن سخنان پیامبر(ص) دربارۀ جانشینی حضرت علی(ع) شناساندهاند.