آیکونوگرافی نماد عقرب در آثار تمدن جیرفت
نویسندگان
1 استادیار گروه هنرهای دیجیتال، دانشکده هنر، دانشگاه دامغان، سمنان، ایران.
2 دانشجوی رشته پژوهش هنر دانشگاه تهران
doi
10.22103/jis.2021.17722.2183چکیده
تمدن جیرفت با قدمت پنجهزار ساله، یکی از باشکوهترین تمدنهای ایران است، که در سال ١٣٧٩ خورشیدی کشف و پس از مدتی مورد توجه باستانشناسان قرار گرفت. عمده آثار بهجا مانده از تمدن جیرفت مربوط به کندهکاریهای اشیا سنگ صابون است که با نقوش متنوعی از جمله نقوش گیاهی، انسانی، حیوانی، موجودات خیالی و فضاهای معماری آراسته و گاهاً برخی سنگنشان شدهاند. در میان این نقوش، با بررسیهای انجام شده مشخص شد، نقش عقرب، پس از نقش مار بیشترین میزان فراوانی را نزد مردم این تمدن دارا بودهاست. نقش عقرب به دو صورت طبیعی و خیالی ترسیم شدهاست که در نوع خیالی آن به صورت ترکیب با انسان دیده میشود. نقش عقرب-انسان در میان نقوش موجودات خیالی جیرفت، بیشترین درصد فراوانی را دارد که نشان از جایگاه ویژه آن به لحاظ مفهومی و اسطورهای است. در این مقاله با توجه به جایگاه نقش عقرب به تحلیل آثار در جیرفت پرداخته میشود. هدف این مقاله مطالعه نقش عقرب به صورت آیکونوگرافی است. آیکونوگرافی، یک روش تفسیر در تاریخ فرهنگ و تاریخ هنر است که پسزمینههای فرهنگی، اجتماعی و تاریخی موضوعات و الگوها را در هنرهای دیداری آشکار میکند. بدین جهت با روش توصیفی- تحلیلی به گردآوری اطلاعات به شیوه کتابخانهای و اسنادی پرداخته شدهاست. نتیجه تحقیق جنبههای شمایل شناسانه نقش عقرب را مورد مطالعه قرار داده است و نهایتاً با آوردن نقوش در جدول و رسامی کردن طرحها، به تحلیل یافتهها پرداخته است.