روش‌شناسی تصویربرداری در مطالعات سازمان و مدیریت؛ مبانی فلسفی، مختصات، اسلوب اجرا و انتقادات وارده

نویسندگان

1 دانشیار دانشکده علوم اقتصادی و اداری دانشگاه مازندران، بابلسر

2 استاد دانشگاه تربیت مدرس، تهران، دانشگاه تربیت مدرس

3 دانشجوی دکتری دانشگاه تربیت مدرس، تهران

4 دانشجوی دکتری دانشگاه یزد، یزد

doi
10.30471/mssh.2020.4721.1773
چکیده

عکس به عنوان ابزار ایجاد تعامل بین تماشاگر و تصویر، حاوی معانی مختلفی است. این ابزار با بکارگیری نمادها و سمبل‌ها، بیانگر احساسات روانی افراد می‌باشد که می‌توان از آن در تفسیر یافته‌های تحقیق استفاده کرد. از این‏رو هدف نویسندگان در این مقاله معرفی کاربرد تصویربرداری در سازمان به عنوان یک روش پژوهش سازمانی می‌باشد. به همین منظور، چارچوب کلی از انواع روش‌های مختلف استفاده از تصویربرداری در مطالعات سازمان و مدیریت ارائه می‌گردد و در ادامه در راستای توجه و اهمیت بیشتر به مسئله، ضمن تشریح مبانی فسلفی تصویربرداری سازمانی، نحوه‌ اجرای آن به طور کامل شرح داده خواهد شد و در پایان نیز انتقادات وارده به این روش به طور مشخص تشریح می‌گردد تا از این طریق شناخت مناسبی از مفهوم تصویربرداری در مطالعات سازمان و مدیریت در اختیار محققان قرار گیرد.