تفکر معنوی در عصر گِشتل
نویسندگان
1 دانشگاه اصفهان
2 دانشگاه اصفهان
3 دانشجوی دکترای ، دانشگاه اصفهان
doi
10.30471/mssh.2019.1608چکیده
تفکر از ایدههائی است که هایدگر متأخر از دریچه آن تلاش میکند در مورد نسبت انسان با حقیقت وجود کاوش کند. حقیقت وجود، رویداد بنیادینی است که ذیل حوالتهای تاریخی اعطایی آن، انکشاف و اختفاء تحقق مییابد و انسان مبتنی بر آن، فهمی از حقیقت دارد. از دیدگاه هایدگر متأخر، ما در عصر عسرت و غفلت از حقیقت وجود زندگی میکنیم و به دلیل استیلای اراده معطوف به قدرت، از تفکر اصیل و نسبت اصیل با عالم بیبهره ماندهایم. گشتِل، ذات حوالتی از وجود است که ما در دنیای تکنولوژیک معاصر در آن به سر میبریم. گشتِل در مقام ذات غیرتکنیکی تکنولوژی به بیفکری دامن میزند. البته بیفکری یا فقدان تفکر، خود حوالت حقیقت وجود است و عدم توجه آدمیان به این مسأله بر تشدید عسرت میانجامد. در مقاله حاضر تلاش میکنیم معنای تفکر معنوی را در متن وجودشناسی هایدگر به عنوان تفکر متذکرانه درباره حقیقت وجود که راهی برای رهائی را برای انسان در دنیای معاصر در مواجهه با گشتِل فراهم میکند بدست دهیم. از دیدگاه این نوشتار، نقد ژوزف سی. پیت، یکی از فیلسوفان سرشناس تکنولوژی، مبنی بر منفعل و غیراصیل بودن رویکرد هایدگر به تکنولوژی، حاصل نوعی بدفهمی از موضع هایدگر است. به نظر میرسد نظریه «انسانیت در مقام کار» پیت، که مبتنی بر نگاه به تکنولوژی به عنوان مصنوع انسان است، مبتنی بر فهمی از انسان میباشد که نسبت اصیل با حقیقت وجود را محال میسازد.